ÉN Z E L D 2 A A M È V O G Ë L Ë K\ ëi 



me Duiven, en fomtyds in grootte den bekenden A(chgraauwen Pappeffaay, met 

 de roode Staart 5 overtreffende. 



De Bek, van maakzel als in andere Pappegaaijen , is geheel Vleefchkleuriff, uit- 

 genomen het Wasch aan het Grondftuk van de Bovenkaak, waar in de Neilsffaten 

 geplaatft zyn, en 't welk donker is. Hy heeft aan den rand van de Bovenkaak we- 

 derzyds een bogtje , doch geenen eigentlyken hoek, gelyk in veele Pappeffaaijen. 

 Het voorfte van den Kop , geheel rondom den Bek , is fchoon Scharlakenrood -de 

 Oogen zyn van eene donkere Kleur, flaande in een ligt Afchkleurigen Kring van eene 

 kaale Huid. Ten deele onder, ten ÓQde agter ieder Oog, aan de zyden van den Kop 

 IS eene rondagtige Hemelfchblaauwe Plek. De Kruin van den Kop is P-eelaffti^ p-roen • 

 de Nek en Rug donkergroen : het onderfte des Lighaams, van de Keel to? aan de 

 Dekveders onder aan de Staart, helder groen , een weinig naar 't Geele trekkende 

 zynde de gedagte Dekveders lichtfl: en geelft. De grootfte Slagpennen van de Wie- 

 ken zyn donker- de middelden hebben haare buitenfte Baarden geel, terwyl de ove- 

 rige Slagpennen, naaft aan de Rug, groen zyn met geele Randen. Deeerfleen 

 tweede ry der Dekvederen, boven de Slagpennen, zyn ook geel gerand en donker 

 groen- de kleine Dekveders lichter groen : de Schouder of rand van de Wiek , by 

 het Gewricht, is geel, en wat laager, daar hy op de Bord valt, met roode Vedertjes 

 bezet. De groene Veders, op het agterfle van den Hals en de Rug, zyn donker- 

 agtig paarfch gerand: de Stuit en Dekveders boven aan de Staart zyn groen, zo wel 

 als de middelde Veders van de Staart , waaraan roode volgen , en de buitende Ve- 

 der, wederzyds, heeft haaren uitwaardfèn Baard blaauw. De onderzyde van de 

 Staart vertoont zig rood , doordien de binnende Baarden van alle de Veders die Kleur 

 hebben. De Tippen van alle de Staart veders zyn, zo wel van onderen als van bo- 

 ven, ichoon geel gekleurd. Hy heefc twee Vingeren voorwaards en twee agter- 

 waards aan ieder Voer, gelyk andere Pappegaaijen. De Pooten en Voeten waren 

 gedekt met ruuwe Schubben , van eene bruinagtige Afchkleur. 



De Afbeelding is gemaakt naar een leevenden Vogel, ten huize van een Kooijen- 

 Biaaker, daar de Pappegaay enKouw uithangt, in Crooked-Lane te Londen , die ook 

 een Koopman was in uitheemfche Vogelen. Hy berigtte my , den Vogel gekogt te 

 hebben van iemand , die denzelven uit Brafil hadt overgebragr. Dezelve verlchilt veel 

 van de groote groene Pappegaaijen, die gemeenlyk tot ons komen uit de Wedin- 

 <liën, en ik geloof, dat wy 'er nog geene Afbeelding of befchry ving van hebben. 



PLAAT LVn. 



De groote groene J^e/lindifibe Pappegaay (f^). 



Dit is een Pappegaay van de grootde Soort, zynde in grootte gelyk mét, of zelfs 

 grooter dan, onze grootde tamme Duiven. 



Hy heeft den Bek witagtig, met eenen aanmerkelyken hoek aan de kanten van de 

 Bovenkaak wederzyds. De Neusgaten daan redelyk digt by elkander, in het WascU 

 dat het Grondduk bedekt van de Bovenkaak. De Oogen hebben Goudkleurige Krin- 

 gen , en zyn omringd met eene Vleefchkleurige kaale Huid. Het voorde van dea 

 Kop, tot aan de Oogen toe, is Hemelfehblaauw ; het overige fchoon geel, met ee- 

 nig mengzel van Rood, ter plaatfê daar het Geel zig met het Groene van den Hals 



ver^ 



(57) Pfittacus viridis major Occidentalzs. Edw. Jv. vus. Linn. Syji. Nat. XII, Gen. 45. Sp. 32. 5V/2. 



T. 162. Pfittacus viridis Capite luteo Pronte Coerulea. Nat. X. Gen. 44. Sp. 27. Bonte Amazoon. NaP. Hifi 



Frisch yfïJ.^IV. T. 47. Pfittacus Amazonicus varius. I. D. IV. StüK, bladz, 263. 

 Brïss. Jv. IV. p. 28 1. T. 26. f. 2. Pfittacus asfti- 



n DuL Q 



