62 VERZAMELING van U ITH É EMSC H E 



vereenigt. De geheéie Hals in 't ronde, als ook de Rug , is groen; De grootfle of 

 buitenfte Slagpennen der Wieken, zyn aan haare Tippen donicer en by de inplanting 

 groenagtig; de naaflvolgende 2^yn Hemelichblaamv getipt en laagér Scharlaken roódj 

 de binnenflen, naaft aan de Rug, zyn groen mét geele Randen. JDe DekvederSj 

 naafl: boven de Slagpennen , zyn geheel groen ; de kleine Dekveders Goudgeel, eri 

 deeze Kleur wordt een weinig verzagt door het Groene van de gèdagïe Dekveders 

 daar onder , 't welk 'er door heen fpeelt. Op den Schouder vaft de Wiek , naby heC 

 Gewricht, zyn eenige roode Vedertjes onder de geele vermengd. De Dekveders 

 aan de binnenzyde der Wieken zyn groenagtig geel , en de Slagpennen aan de bin- 

 nenzyde zeer blaauw groen. De Borfl en het Lyf zyn licht blaauwagtig groen, dé 

 Veders met eene donkere Franje. De Dyën , het Onderlyf en de Dekveders on- 

 der aan de Staart , zyn geel. Het Donsagtige gedeelte van de geele Veders aan dert 

 Kop, de Wieken en het Lyf, is van een roode Kleur. De Stuit is gedekt met 

 groene Vederen , die geel getipt zyn. De Dekveders aan de bovenzyde van dé Staart 

 zyn groen, zo wel als de Staartveders zelf, wier kanten een vveinig geel zyn, maar 

 de uitwaardfè Baarden der buitenfte Vederen blaauw. De binnenzyde van de Staart 

 vertoont zig gedeeltelyk rood; alzo de binnenfte Webben der Vederen , naar onderen' 

 toe , rood zyn. De Tippen inwaards zyn donker groen. De Pooten en Voeten' 

 zyn van maakzèl als in andere Pappegaaijen, met donker bruine Schubben gedekt, 

 en hebben de Klaauwen zwartagtig. 



Deeze Vogel behoorde in eigendom aan mynen Waardigën Vfiénd , den Schild- 

 knaap James Theobald, die hem aan my zondta> onmiddelyk na dat hy gekor- 

 ven was. Hier door had ik gelegenheid om hem naaUwkeuriger té onderzoeken ^ dan 

 ik den leevenden Vogel zou hebben kunnen doen. Deeze Pappegaaijen zyn te Lon- 

 den vry gemeen, en, hoewel waarfchynlyk van eene zelfde Soort zyndcj verfehilien 

 zy doch wel een weinig van elkander. In fbmmigen heérfèht hét Geel meer> in an- 

 deren minder, en het eerfle heeft ^ geloof ik, meeft in de Mannetjes Vogelen plaats* 

 De gemelde was een der fraaiflén, ray voorgekomen. De Heer ALSli^' heeft hem 

 in zyn Derde Volumen , p. ii, uitgegeven; alwaar hy, doch valfchlyk, Zégt, dat 

 de Pooten nederwaards tot aan de Voeten met Vederen bekleed zyn. Hy noemt 

 denzelven de Barbados Pappegaay. Jk hope, wanneer ik Vogels uitgeef, die reeds 

 door Alein in Afbeelding gebragt waren ^ dat myne verbetering 'm de Tekeningen 

 my verfchoonen zal. 



P LAAT LVIIL 



De ^fchgrmuwe en roode Pappegaay (58). 



Deeze Vogel heeft ongevaar dé grootte van een tamme Duif, of %rm deü ge- 

 woonen Afchgraauwen , [dien men anders de Blaauwe Pappegaay noemt] met de 

 roode Staart, daar het een Soort van is, of mooglyk even de zelfde, t-oevallig in 

 Kleur van Pluimagie veranderd. 



De Bek is zwartagtig, krom als een Haak, met hoeken aan de kanten van deBo»- 

 venkaak. De Tong is rond aan \ End, zwart en zagt. De Neusgaten zyn redelyk 

 digt by elkander geplaatfl, in het witte Wasch, dat een gedeelte des Beks van bo- 

 ven bedekt. Dit Wasch fchiet met een hoek wederzyds onder de Neusgaten op den 

 Bek , zodanig als ik het nooit in andere Pappegaaijen waargenomen heb. De zyden 

 van den Kop zyn gedekt met Plekken van eene kaale Huid, van witagtige Kleur, 



wel- 



(58) Pfittacus cinereus rubro-maculatus. Edw. Av, 45. Sp. 24- «%/?• W^' X« öen. 44. Sp. 20^ "^êt. Mfi. 

 T. 163. ref. ad Erichacum. Linn. Syft, Nat. XII. Gen» I. D. IV. Stuk, bladz. 257. 



