ïL N Z Ë L D Z A A M Ë VOGELEN. ê|. 



aan de binnenzyde en de Staart van onderen j blaauwagtig zwart zyd. De Dyën en 

 Dekveders onder aan de Staart zyn helder groen: de Pooten, Voeten en Klaauwen^ 

 van maakzel als in andere Pappegaaijen , akemaal zwart of van een donkere Lood- 

 kleur. Getergd wordende zet hy de lichte Veders aan zyn Hals overend , zo dac 

 die een fbort van Kraag of Kuif maaken. 



Deeze Vogel behoorde aan den Weledelen Lord DüncannOn, van wien ik vry- 

 heid kreeg, om 'er een Afbeelding van te maaken in zyn Hotell op Cavendish-Squa- 

 re; wordende my gezegd, dat de Vogel uit Oofiindie afkomftig was. Onze Lands- 

 man, de Heer VVilloüghby , geeft in zyne Ornithokgie ^ uit Clusius de beichry-» 

 ving van eenen Pappegaay, die, zo ik oordeel, geen ander, dan die hier door mf 

 befchreeven is , kan :zyn. Zie Pag. 119, Regel 4, van zyn Werk in 't Engellché 

 My is geen andere Afbeelding bekend van deezen Vogel , zo dat ik hope , dat een 

 Aftekening en befchryving van denzelven, onmiddelyk naar 't Leven, den Liefheb- 

 beren niet onaangenaam zal zyn. De befèhryving van Cdusius, by Willough-^ 

 BY, is zeerlcort, en fchynt alleenlyk van een gefchilderden Vogel ontleend te zyn. 



PLAAT LXL 



De J^itkoppige Pappegaay (61). 



Öeeze komt in grootte met de klein-fte Soort van Duiven overeen. De Pappegaai- 

 jen van dit flag verlchillen in fchoonheid van elkander. Sommigen hebben den Schou° 

 der of den bovenkant der Wiek, daar dezelve op de Borft valt, rood; anderen niet. 

 Lenigen zyn zeer rood aan den Buik: anderen hebben aldaar flegts een weinig rood, 

 onder het Groen gemengd. De Mannetjes zullen mooglyk in Schoonheid uitmunten, 

 gelyk gemeen is by de meefte Vogelen. Ik heb een groote menigte van deeze 

 Soort in Londen gezien, dewyl deeze zo gemeen by ons zyn als eenigen van de 

 kleine groene Pappegaaijen. De hier befchreevene was geenszins van de Ichoonüen 

 in zyn Soort , als den Schouder van de Wiek niet rood hebbende. 



De Bek is taamelyk dik en flerk, van eene witte of flaauwagtige Vlee/chkleur , 

 met eene haakige Punt, en uitgehoekte Randen, gelyk in de meefle Pappegaaijen. 

 De Tong is rond, zagt en van eene donkere Kleur: de Neusgaten zyn in een witte 

 Huid, het Walch genaamd, aan het Grondfluk van den Bek, redelyk digt by el- 

 kander geplaatft. Het Voorhoofd is tot aan de Oogen toe , en tot aan het midden 

 van de Kruin des Kops,^wit: de Oogen zyn Kaneelkleurig, met een zwarten Oog- 

 appel, en omringd met eene kaale zeer witte Huid* Agter het Witte op den Kop 

 zyn de Vederen blaauw, met een weinig rood doormengd. Het Blaauwe, agter de 

 Oogen voortgaande, heeft eenige donkere Vlakken onder zig gemengd, omtrent de 

 plaats der Ooren. De zyden des Kops, onder de Oogen en d^n Bek, aan de Keel^ 

 zyn van een fchoone Scharlakenroode Kleur , vermengende zig met het Groene 

 aan den Hals. Het agterfte van den Hals, de Rug, Stuit en Dekveders der Wie- 

 ken , zyn groen ; de grootfle Slagpennen blaauw met donkere Tippen : ook zyn eö- 

 nigen van de eerfte ry der Dekvederen, die naafi: boven de Slagpennen vallen, blaauw* 

 De overige Slagpennen , naaft aan de Rug, zyn groen; zo wel als de Staart aan haa- 

 re bovenzyde; maar de uitwaardfè Baarden van de twee buitenfie Staartvederen zyn 

 blaauwagtig, en de onderzyde van de Staart heeft de Veders aan de Tippen groen, 

 en verder naarden Wortel rood. De Bord, Buik, Dyen en Dekveders onderaan 



de 



(61) Pfittacus viridis Capite albo. Edw. Av. T. 670. Raj. Av. 31. Linn. Syjl. Nat. XII. Gen. 45^ 



166. Pfittacus viridis Fronte alba, Collo rubro. Frisciï. Sp. 30. Syfi. Nat. X. Gen. 44- Sp. aö. Witkop. Nah 



Av. IV. T. 46. Pfittacus Martinicanus. Briss. Av. Hifi. I. D. IV. Stuk, bladz, 263. 

 IV. p. 242. Pfittacus leucocephalus. Aldr. Om. I. p. 



n Deel R 



y 



b 



