66 VERZAMELING van UITHEEMSCHE 



de Staaft 2yn groen van Kleur, hebbende het midden van den Buik een mengeling 

 of Vlak van Rood, die aan haare kanten trapswyze in het Groen verfmek. De Poo- 

 ten. Vingers en Klaauwen, zyn van maakzel en geplaatft even als in andere Pappe- 

 gaaijen, altemaal van eene donkerbruine Kleun De groene Veders op de Rug en 

 de Dekveders van de Wieken en Borft, hebben een zeer fmal randje of franje van 

 eene donkere of zwartagtige Kleur. 



Deeze Vogel behoorde my zelf toe. De Koopman in Vogelen ^ van wien ik hem 

 kogt, zeid my dat dezelve uit Ooflindie overgebragt ware, doch ik geloof eer, dat hy 

 een Inboorling der Weflindiën is, om dat ik 'er veelen van gezien heb, en dat Vo- 

 gels uit Ooftindie zeldzaamer zyn. Schoon Willoughby in zyne Ornithologie^ 

 pag. 113, ons de befchryving van deezen Vogel, door AldrovanduS, medege- 

 deeld, en 'er eene befchryving van hem zelf bygevoegd heeft; nogthans ^ dewyl 

 ik 'er nergens een Afbeelding van vind , hope ik dat deeze Afcekening naar ''t 

 Leven, met een byzonderer befchryving dan eenige der voorgemelden , aan de Lief^ 

 hebbers niet onaangenaam zal zyn. 



PLAAT LXIL 



De Donkere Pappegaay (62)* 



Deeze Vogel heeft ongevaar de grootte van de gemeerte blaauwe Duiven ^ die irt 

 onze Duivekotten broeden (^). Hy is merkwaardig, door een zeer flegte Kleur te 

 hebben onder de Pappegaaijen , een Geflagt van Vogelen, die uitmunten in fchoon- 

 heid van Pluimagie. De Bek is van figuur als in andere Pappegaaijen, als zynde op 

 't midden van de Bovenkaak zwart, en hebbende de Huid^ waar in de Neusgaten 

 ftaan , ook donker of zwartagtig. Het Grondfluk van den Bek is geel; het overige, 

 tot aan de Punt toe, fierlyk rood. De Oogen zyn Kaneelkleurig, omringd met ee- 

 ne witagtig Afchgraauwe kaale Huid. De Kruin van den Kop is donker of zwart- 

 agtig: de zyden onder de Oogen en het agterfte van den Hals zyn groenagtig: de 

 Rug is donker, de Stuit wederom groenagtig van Kleur, en de Staart aan de boven* 

 ^yde groen. ^ De uitwaardfe Baarden van de twee buitenfte Staartvederen zyn blaauw, 

 en de Staart is van onderen donker groen, hebbende aldaar fierlyk roode Dekvederen. 

 De Keel, ter langte van een Duim of meer onderden Bek, is fierlyk blaauw : dé 

 Borft, Buik en Dyën , zyn van eene donker bruinagtige Afchkleur : de Wieken zyn 

 groen, maar de binnenfle Slagpennen, naaft aan de Rug, hebben geele Randen: de 

 Pooten en Voeten , van maakzel als in de meefle Pappegaaijen , zyn met eene 

 Schubbige Huid, die Loodkleurig is, gedekt: de Klaauwen taamelyk flerk en zwart. 

 De Kleuren veranderen niet eensklaps in deeze Vogel, maar ieder Kleur vermengt 

 zig trapswyze en verdwynt in de nabuurige Kleur, uitgenomen de roode Vlak onder 

 de Staart , welke vry duidelyk bepaald is. 



Deeze Pappegaay was in bezitting van mynen veel Geagten Liefhebber en Vrind, 

 den Heer Peter Collinson, Lid van de Koninglyke Sociëteit, die denzelven ee- 

 nige Jaaren in 't Leven gehouden heeft, en my noodigde om 'er eene Aftekening 

 van te maaken , geevende my bericht dat dezelve uit Nieuw Spanje of Mexiko , op 

 het Vafte Land van Amerika leggende, was overgebragt. Hoewel dezelve niet zo 

 mooy is als veele anderen, houd ik hem doch voor zeer zeldzaam, als de eenigfte 

 zynde van deeze Kleur, die ik het geluk gehad heb te zien, niettegenftaande myne 



VI, vly- 



(62) Pfktacus fufcus Mexicanus. Edw. Jv, T. 157. Nat. Hifi. I. D. IV. Stuk, bladz. 256. 

 Pfittacus Novse Hifpaniae. Briss. A-o. IV. p. 303. Pfit- (*) [Waarfchynlyk heeft Edwards daar mede die 



tacus fordidus. Linn. 5# Aöï. XII. Gen. 45. Sp. 40. '\ Wilde Duiven bedoeld, Feldvliegers genaamd, welke 

 Syfi, Nat. X. Gen. 44. Sp. lö. Graauwe Pappegaay. veelal in Duif huizen, op 'c Land geplaatft, neftelen.j 



