ÊN 2 E L D Z A A M Ê VO Ö E L EN. 6? 



vlytige opdoeking van aardigie 'en ohbekeddê t)iefen. Alzo ik niets i, dat naar eene 

 befchry ving daar van gelykt , kan vinden , geloof ik hem zonder ichroom te mogen 

 Verklaafen voor een nog niet befchreevenen Vogel. 



PLAAT LXlil. 



JDe zeer kleine Gfoe?ie Püppegaay (63). 



JDeeze heeft ongevaar de grootte van een kleine Duif. Om iedereen ih flaat të 

 ff ellen ter vergrootinge van deszelfs Afbeelding tot de Natuurlyke grootte, zal dé 

 kennis der langte van eenig byzonder Lighaamsdeel genoegzaam zyn. De toege- 

 ilagen Wiek is zes Duimen lang • zo dat de Afmeetingen in de Origineele Tekening 

 tot die van deeze fiaan , als zes tot vier en een vierde. 



De Bek is licht Afchkleurig, aan Zynen Grondfteun byria \vit en donkerft aan de 

 Punt, zynde aldaar ook haakig krom. Hy heeft, aan de kanten van de Bovenkaak ^ 

 uitfteekende hoeken. De Neusgaten ftaan, vry digt by elkander, in een witagtige 

 Huid, het Wafch genaamd i aan het Grondftuk van de Bovenkaak. De Oogkrin- 

 gen zyn Kaneelkleurig; de Oogappelen zwart; en rondom ieder Oog is een kleine 

 Plek, van eene kaale licht Aichgraauwe Huid. De geheele Kop, de Hals en het 

 Lighaam , zo wel van boven als beneden, zyn groen van Kleur, doch lichter en 

 meer naar Geel trekkende aan de Keelj Borfj:, Buik^ Dyën en Dekveders onder 

 aan de Staart. De grootfte Slagpennen der Wieken zyn van eene donkere of zwart- 

 agtige Kleur, hebbende haare uitwaardfe Baarden, bykans tot aan de Tippen, blaauw; 

 .terwyl de overigen 3 naafl aan de Rug, groen zyn. In de eerfte ry der Dekvederen 

 'bevindt zig eene roode Veder, die over het onderde der blaauwe Vederen legt; maar 

 alle de oVerige Dekveders der Wieken , zo wel boven als beneden , zyn groen. De 

 middelde Veders van de Staart zyn een weinig langer dan de zyd- Vederen, maarzo 

 veel niét, dat zy 'er eene lang- of fcherp-geflaarte Pappegaay van maaken. De bo- 

 venzyde van de Staart is groen , uitgenomen de uitwaardfe Baarden van de twee bui- 

 tenge Vederen, die blaauwagtigzyn. De inwaardfè Baarden van de Staartveders zyn 

 roodj tot minder dan een Duim van derzelver Tippen, die geheel groen zyn, en dè 

 twee uitwaardfe Baarden van de twee buitenfle Veders, blaauw van boven, zyn van 

 onderen licht groen. De Pooten en Vingers komen, in geftalte en plaatzing der Vin- 

 j2;eren, met die van andere Pappegaaijen overeen, en zyn gedekt met eene ruuwe, 

 Schubbige, AfchgraauWe Huid. Hy heeft taamelyk fterke Klaauwen, van eene ■ 



donkere Kleur. 



Ik kan niet verzekeren, uit welk gedeelte des Aardkloots deeze Vogel afkomffig 

 ware, zynde gekogt van eenen Koopman in Vogelen, die 'er my geen berigt van 

 eeeven kon. Ik houd hem niettemin voor een Weftindifchen , hoedanig de meefle 

 groene Pappegaaijen zyn , die wy in Londen hebben* Hy hoorde my toe: ik heb 

 hem eenige Jaaren in 't leVen gehouden. Het was een vlugge en gaauwe Vogel, 

 klappende in een Taal my onbekend. Ik heb opgemerkt, dat de Pappegaaijen, naar 

 hunne meer of minder grootte, min of meerder vlug zyn. Die van het grootftè 

 Soort zyn lomp en traag, de kleinere behendiger en gaauwer, naar dat zy minder 

 grootte hebben. Ik weet niet dat deeze ergens is befchreeven. 

 ^ PLAAT 



(ds) Pfittaciis minor viridis. Edw. Av. T. 168. Pfit- X. Gen. 44. Sp. 15. Parkiet van Cayetine. Nat, Bfi» 

 tacus Cayanenfis. Briss. Av. IV. p. 237. Pfittacus agilis. I. D. IV. Stuk, bladz. 253- 

 LI^N. Syji. m. XII. Gen. 45- Sp. 20. Syji. Nat. 



R 2 



