r 



iN Zeldzaam Ë voöelën, jï 



boven als van onderen 5 als ook de bovenfte en onderde Dekveders van de Staart , 

 zyn zeer fchoon Scharlakenrood , uitgenomen de Veders aan het laagfte deel van de 

 Nek, 'öf aan het begin van de Rug, die met Geel getipt zyn, maakende een gebro- 

 ken geeie Vlak. Het onderftê van de DyQn , effen boven de Kniejen, is groen ^ het 

 bovenfle, even als het overige des Lighaams, rood. De grootfle Slagpennen der 

 Wieken zyn donker groen, naar blaauw trekkende; de overigen, die op dezelven 

 leggen , lichter groen. De Dekveders van de eerfte ry zyn geelagtig groen , de klei- 

 ner Dekveders hooger groen , en de Vedertjes aan den Schouder , omtrent het Ge- 

 wricht-, geel; maar de rand van de Wiek, een weinig beneden het Gewricht, is 

 blaauw. De tien eerfle Slagpennen hebben haare inwaardfe Baarden ^ byna tot aan 

 de Tippen toe , die donker of zwartagtig zyn , rood; De Dekveders aan de binnen- 

 zyde der Wieken zyn donker, met een geele Franje. De bovenzyde van de Staart 

 is fierlyk blaauw, hebbende de middelfte Veders een weinig met Groen gekleurd; 

 terwyl de binnenfle Baarden der Staartvederen rood zyn met geelagtige Tippen: zo 

 dat de onderzyde van de Staart zig geelagtig voordoer. De Pooten en Voeten heb- 

 ben een Schubbige Huid, van eene blaauwagtig zwarte Kleur. 



Deeze Vogel was in eigendom van de eerfle Gemaalin van den Hoog Edeleil 

 Heer, naderhand Graaf van Orford ; die my verhaalde, dat dezelve uit Ooilindié 

 was gekomen. Ik heb 'er vier van deeze Soort gezien, welke allen in hunne Ken- 

 merken en Kleuren overeenftemden, hoewel een derzelven die minder flerk dan dé 

 anderen had, en deeze mag, zo ik vermoed, wei een Wyfje geweefl zyn. Ik ge- 

 loof, dat wy nog geene Afbeelding hebben van deezen Lory, fchoon onze Lands- 

 man j WiLLOUGHBY, eene befchryving daarvan aan 't licht gegeven heeft, onder 

 den naam van de Scharkkenroods Parkiet^ nizt groene en zwarte pf^ieken, (Zie zyné 

 örnilbokgie, p. 117.) ik heb gelegenheid gehad , om 'er een volkomener befchry- 

 ,ving van uit te geeven, dan dezyna, die wat kort is: aangezien ik den Vogel le- 

 vendig aftekende, en hy vervolgens, geftorven zynde, aan my gezonden werdt, 

 om opgezet te worden; waar door ik naauwkeuriger ieder^ gedeelte in 't byzonder 

 onderzoeken kon , om myne befchryving te voltooijen. Ik ben verzekerd , dat dee- 

 ze Vogel, zo wel als de twee laatftbefchreevenen, altemaai byzondere en verfchil- 

 lende Soorten van Pappegaaijen zyn: want ik heb verfcheidene van ieder Soort ge- 

 zien, die naauwkeurig in Kleur, Grootte en Kenmerken, overeenkwamen. 



PLAAT LXVni. 



JDe Jangflaartige Schnrlakenroode Lery (68). 



Deezé Vogel verfchynt hier in zyne Natuurlyke grootte. ^ Hy onderfcheidt zig 

 van de drie voorgaande hoofdzaakelyk daar door, dat hy kleiner is en eene langere 

 aan 't end gefpitfle Staart heeft: want de middelde Veders zyn anderhalf Duim 

 langer dan de kortfle zyd- Vederen. 



Hy heeft , naar zyne grootte , een taamelyk fierken Bek , van maakzel als in de 

 andere Pappegaaijen en van Oranjekleur, zynde aan de kanten van de Bovenkaak 

 een weinig gegolfd of geboogen. De Neusgaten ftaan digt by elkander, in een don- 

 kere Huid, aan het Grondfluk van de Bovenkaak. De kleur der Oogen is my on- 

 bekend; alzo het Origineel een opgezette Vogel was , doch wel geconfèrveerd. 

 Rondom ieder Oog is een kaale Plek, van eene donker gekleurde Huid. De ge- 



hee* 



fé8) Pfittacus coccinetis dauda longiore. Edw. Av. 45. Sp. 11. Syfi. Nat. X Gen. 44- Sp. <?. Roöde Par- 

 T. 173. Pfittacus Fortunarum Infute. Briss. Av. IV. kiet van Borneo. Nah mjt. I.D. IV, Sttjk, bladz. 242. 



p. 373* Pfittacus Borneus. Lïnn. Syfi. NcH, XII. Gen. 



Sa 



