7^' VERZAMELING van UIT HE EMSCH E 



heele Kop, de Hals, het Lighaam zowel boven als beneden , de Zyden onder de 

 Wieken, de Dyën en Dek veders boven en beneden de Staart, 2yn heerlyk Schar- 

 lakenrood; doch het voorfte van den Hals en de Borfl is lichter, met een weinigje 

 geel aan de kanten der Vederen. De grootfte Slagpennen zyn rood, met groene 

 Tippen; zo wel als de middelden; maar de drie of vier overigen, naaft aan de Rug, 

 hebben in 't geheel' een zeer fchoone Hemelfchblaauwe Kleur. De Dekveders der 

 Wieken , van de eerfle ry , zyn rood met groene Tippen , gelykerwys de Slagpen- 

 nen, die zy bedekken: de kleinfle Dekveders zyn geheel rood, uitgenomen de top 

 der Wiek, by het Gewricht, welke groen is, en de binnenzyden der Wieken zyn 

 bleekrood, behalve de enden der Slagpennen, welke donker zyn. De Veders van 

 de Staart zyn een weinig gepunt, die in 't midden langer dan de zyd- Veders, en al- 

 len doffer rood dan die van 't Lighaam. De twee buitenfle Veders, en de Tippen 

 van allede anderen, Zyn een weinig met Groen gekleurd. De onderzyde van de 

 Staart is dofrood; de Dekveders onder aan de Staart (die in de Af beelding niet vertoond 

 worden ,) zyn dof rood , met een heerlyk blaauwe Franje. De Pooten zyn van 

 eene donkere of zwartagtige Kleur, en komen in gedaante met ók van andere Pap- 

 pegaaijen overeen; zynde de Vingers met zeer fterke Klaauwen gewapend. 



Dit overfchoone en zeldzaame Pappegaaitje is het eenigde in zyne Soort , dat ik 

 iramer heb gezien. Het flondt opgezet en op een Stokje zittende, te koop in 't Raam 

 van een Poppen- Winkel te Londen, daar ik het kogt. De Verkooper kon my geen 

 berigt geeven , van waar het was gekomen. Ik onderzogt het naauwkeurig ; eer ik 

 'er een Tekening van maakte , en bevond dat het de volmaakt Natuurlyke Huid 

 had van een Pappegaay. Myn groote begunfliger, de Heer Hans Sloane, heeft 

 'er, wegens de zeldzaamheid, een plaats aan gegeven, in zyne Verzameling van Na- 

 turaliën, en daar werdt het gezien door een Heer, die zyn Ed. verzekerde, dat hy - 

 eens een van de zelfde fbort in 't Leven had gehad , en dat zyn Vrind , daar hy het 

 van kreeg, hemzeide, hoe het van 't Eiland Borneo , in Ooftindie, gekomen was. 

 Ik kan 'er nergens eenig Bericht van vinden, en geloof dus dat het nog niet was be- 

 ichreeven. 



PLAAT LXIX. 



De Lory-Parkiei (69). 



De Afbeelding (lelt deezen Vogel in de Natuurlyke grootte voor. Schoon hy het 

 Lighaam groen heeft , tegenftrydig met de andere Lories , wier Lighaamen ten 

 grootften deele rood zyn , nogtans komt hy met de twee eerfte Soorten daar in over- 

 een, dat hy de Kruin van 't Hoofd zwartagtig blaauw heeft, en met alle de vier laatft 

 beichreevene in de gedaante en Kleur van den Bek , de Voeten en de kaale Huid 

 rondom de Oogen, als ook in het hebben van een roode Borft en Keel. In fchoon- 

 heid van Kleuren en fierlyke fchikking van derzelver veranderingen , wykt hy voor 

 geenen der gemelde Vogelen. 



De Bek is van een heldere Oranjekleur, taamlyk Haakig, en aan de kanten van de 

 Bovenkaak golfagtig geboogen. De Neusgaten ftaan in een donker Wafch , aan het 

 bovenfte gedeeke van den Grondfteun des Beks. De Oogkringen zyn roodagtig 

 Oranjekleur , omringd met Plekken van eene kaale Aichgraauwe Huid. De Kruin 

 des Kops is gedekt met donkere Vederen, die een fchoonen blaauwen Glans hebben, 



en 



(69) Pfittacus minor e coccineoviridis, Orientalis, Kab. I. T. (5o. fig. 2,3. Pfittacus ornatus. Linn. Syft. 

 Edw. Av. T. 474. Pfittaca Indica varia. Briss. Jv. Nat. XII. Gen. 45. Sp. 19. Syji. Nac. X. Gen. 44. 

 p. 36(5. Avis Paradifzaca Orientalis elegantiffima. Seb. Sp. 14. Bonte ParkieciVar. Hiji, l D. IV. Stuk, bl. 251. 



