k N 2 Ë L D 2: A A M Ê V Ö G Ë L È N. ^3 



lèn 'Önmiddelyk daar agter volgt den Maantje van 'food Scharlaken Vederert , wel^ 

 ker punten naar de Oogen wyzen. De Ooren zyn gedekt met donker blaauwe 

 Vederen; waar agter een ftreek is vah geele Vederen. De zyden van den Kop, 

 onder de Oogen , de Keel en Borft , ^yn gedekt met heerlyk Scharlaken roode 

 Vederen, waar van die op de Borfl aan de Tippen eene zwartagtig groene Franje 

 hebben. Het agterfte van den Hals, de Rug, Wieken en de geheele onderzyde 

 'des Lighaams , zyn groen, doch meteene kleine mengeling vart Geel: te weeten 

 een lange geele Vlak aan ieder Zyde, door welke het Roóde der Borft van het 

 Groene afgefcheiden wordt. Op het midden van de Rag en aan de Zyden des 

 Lighaams, zyn de Veders getipt met Geel, hetwelke zig in onderfcheidene Vlak- 

 ken voordoet, hebbende de Wieken een igen van de Slagpennen, naafl: aan de Rug, 

 met Geel gerand, zo wel als de Veders van de Bafterd - Wiek , maar voor 't overige 

 zyn de Wieken, gelyk ook de Staart aan de bovenzyde, benevens haare Dekvede- 

 i-en , volkomen groen. In 't midden zyn de Staartveders lang, doch verkorten al- 

 lengs naar de Zyden. Zy zyn van onderen rood , met geelagtig groene Tippen , eri 

 hebben de Dékveders licht geelagtig groen. De Pooten, Voeten en Klaauwen, zyn 

 van eene donkere Afchkleur; met twee Voor- en twee agter- Vingeren , gelyk in al- 

 le andere Pappegaaijen. 



Deeze Vogel behoorde aan 'den Wel Edelen Heer ChAri^eis Wager, voor 

 wiens Gemaalin ik daar van eene Tekening, en, met haar Verlof, ook eene voor 

 ïny zelf maakte. Mevrouw verhaalde my , dat dezelve uit Ooflindie afkomflig was^ 

 ■welk denkbeeld ik, voor dat ik 'er naar vraagde, reeds had: alzo dezelve in zo vee- 

 Je opzigten met de Ooltindilche roode Löries firöokte. Deeze Tekening was dan ge- 

 maakt naar den I'evendigen Vogel. Ik heb fèdêrt een anderen gezien van deeze fbort ^ 

 die opgezet was, verfchillende van deezen door een groote mengeling van Geel in 

 het groene gedeelte van den Vogel ; zo dat men naauwlyks zeggen kon , of het 

 Groene dan het Geele de overhand hadde. Jk kan 'er geene beichryving van vin* 



' den ; zo dat het my ontwyfelbaar een niet befchreeven Vogel fchynt te zyn. 



ïfet Juffertje, op de Plaat daar by gevoegd, heeft den Kop en 't Lyfdonkel' 

 groen; de Wieken vuil paarfchagtig bruin, mec_eenige doorfchynende Vlakken. Ik 



. tekende het naar 't Leven, doch vergat aan te tekenen van waar het was gekomen : 

 baad denk ik uit de Weflindiën (*). 



PLAAT LXX. 



De lang geftaarte grmm Parkiet (70)* 



ÏDeeze Vogel is hier wat kleiner dan Natuurlyk voorgeüeldi Hy heeft omtrent 

 de grootte van de groot fte Soort van Lyflers , en zyn Staart is, naar zyne grootte ^ 

 knger dan gewoonlyk. Zyn Bek , van figuur als in andere Pappegaaijen , is Vlee£'h- 

 kleurig, aan den Grondfteun lichtft en donkerfl naar de Punt. De Neusgaten fïaan 

 in 't Walch aan het bovenfte van den Bek. De Oogkringen zyn uitwaards roodag- 

 tig, maar trekkende naar Afchgraauw digtft aan den Oogappel, die zwart is. Een 

 kaale Vleefchkleurige Huid omringt ieder Oog. De geheele Pluimagie kan groen 

 genoemd worden , doch heeft verfcheiderley Schaduwen, en trekt hier endaar naar 

 andere Kleuren. De Kruin van den Kop, de Nek, Rug, benevens de bovenzy- 



dea 



(•) Libellala Alis planis fufcis , Fafcia alba lineari. Aldr. Ornitk I. p. 6-j%. Will. Ornith. 77, Raj. 



Libellula fafciata. Linn. Syfl. Nat. Xlf. Gen. 234. Sp^ A\r 33. Slóan. j^atn. 11. p. 297. Pfitcaca. Büiss. Jvx 



12. Gebandeerde iV^f • Hifi.l. D. XII. Stuk, bladz. 27. IV. p. 319. Plittacus rufiroftns. Linn. Syji. Nat. XlU 



(70) Pfittacus minor viridis Caüda longiore. Edw. Gen. 45. Sp. i8- SyJi. Nah X. Gen. 44. Sp. 13, 



Jv. 1'. 175. Pfittacus minor macrourus totus viridis. R'oodbek. Nat. Hift/ï, D. IV. Stuk, bladz. 24^4 



/^L Deel, T 



