k N É E L D Z A A M É VOGELEN. ?| 



ken, uitgenomen eenige weinigen naaft aan de Rug, 'zyn aan haare buitenfte Baar- 

 den zeer donker Hemeifchblaauw gezoomd, maar de binnenzyden der Slagpennen 

 2yn vaneene donkere Aschkleur, en de onderzyde van de Staart is donkergroen. 

 De Pooten en Voeten zyn witagtig Aschgraauw naar Vleefchkleur trekkende, en vart 

 maakzel als in andere Pappegaaijen. 



Deeze Vogel was de eigendom van Mevrouw Wager , voorgemeld. Het was 

 ten zeer levendig, klapagtig of liever kakelend Parkietje, dat eenige weinige Woor- 

 den duidelyk uitfprak. Zodanige als deeze komen uit de Weflindiën. Ik kan geene 

 befchryving in de Natuurlyke Biflorie daar mede overeenkomftig vinden , doch dé 

 naafte daar aan is die van de tweede Parkiet van Marcgraaf , Tuiapittejuba ge- 

 haamd : zie zyne Hift. Aviim. Libr. V. p. 206: hoewel ik niet denk, dat het de zelf- 

 de Vogel zy 5 en, al was hy het, zou het noghtans niet oneigen zyn hem hier uit te 

 beelden, aangezien die Autheur van geenen der Pappegaaijen, welken hy befchryft^ 

 'eenige Afbeelding heeft gegeven , dan van den blaauw en geelen Maccao alleen. 



De gemelde Mevrouw , veel lief hebbery hebbende in V ogelen , heeft door Pre- 

 ïênten en Koop een grooter Verzameling van leevende Vogelen , die zeldzaam zyn , 

 by elkander weeten te krygen^ dan eenig ander Perfbon in Londen, en ik ben een 

 groot gedeelte van myne Verzameling van Tekeningen aan haare goedheid verfchul- 

 digd, doordien zy my t'elkens kennis gaf van het nieuwe dat haar in de Handen kwam^ 



PLAAT LXXIL 



De bruïnkeelige Parkiet (72). 



Deeze wordt hier ook in de Natuurlyke grootte vertoond. Hy is van het lang-erl 

 puntig geflaarte Soorr; vertoonende de Staart zig, in de aólie en 't pofluur, waar ia 

 ■ men hem hier ziet , wat korter dan in de weezentlyke evenredigheid tot het Lig- 

 haam van den Vogel. 



De Bek is Aschgraauw, lichter aan den Grondfteun van de Bovenkaak , doch naar 

 de Punt allengs verdonkerende, en de Onderkaak is ook donker. Het Wasch, daat" 

 de Neusgaten aan den Grondfteun van de Bovenkaak in flaan, is ook Aschgraauw. 

 De Bek heeft eenen taamelyk fcherpen Haak en de. Randen zyn gehoekt of liever 

 gegolfd. De Oogkringen zyn geelagtig Kaneelkleur^ en de Plek van kaale Huid, 

 waarin het Oog geplaatfl is, vertoont zig wit of licht Aschgraauw. Van het eene 

 tot het andere Oog, dwars over den Kop heen, loopt eene donker Hemelfchblaau- 

 we Streek, van een half Duim breedte. De Veders op het Voorhoofd, naaft aaa 

 den Bek, de zy den van den Kop beneden de Gogen, de Keel en voor-Zyde van 

 den Hals, zyn altemaal donkerbruin. Het agterfte van den Kop, de Nek, Rug, de 

 bovenzyde van de Wieken en Staart, zyn met Vederen van eene bevallige hoog 

 groene Kleur gedekt. De tippen der groote Slagpennen zyn van boven blaauw, van 

 onderen donker. De Schouders der Wieken by de Gewrichten en derzelver binnen- 

 üe Dekveders, zyn geelagtig groen. De onderzyde van de Staart is donker geel 

 groen. De Borfl, Buik, Dyën en Dekveders onder aan de Staart, hebben eene 

 licht geelagtig groene Kleun Het bruine onder aan de Keel breekt trapswyze afj, en 

 valt in Vlakken op de Borft. De Pooten en Voeten zyn van eene bleek bruinagtige 

 Vleefchkleur ; flaande de Vingers gelyk in andere Pappegaaijen. 



Deezen Vogel zag ik ten huize van een Heer in York -Buildings, in het Strand, 



aU 



(72)Pflttacusininor Gutture fufco Occidentalis. Edw. Sp. 17, Syji. Nat. X. Gen. 44. Sp. 12. Bruinkeel - Par« 

 Jv. T. 177. Pfittaca Martinica. Briss. Jv. IV. p. 356. kiec. Nat. Hiji, I. D. IV. Stuk, bl. 248, 



Pfittacus aeruginofus. Likn. Syft. Nat. XII. Gen. 45. 



T a 



