EN ^ELDZAAMÈ VOÖELEk 79 



Vèndé. Ook éyn de middelfle Staartveders langer dan de zydelingfè, *t welk niet ge^ 

 meen is in Vogelen die Zaaden pellen. De Portugeezen te Liïlabon, daar hy 't laatil 

 van daan kwam 5 noemden hem de Paradys-Mojch. 



De gedaante Van den Bek is zeer naauwkeurig in dé Afbeelding uitgedrukt. Hy 

 heeft een witte of lichte Vleefchkleur. De Neusgaten vallen zo digt aan deszelfs 

 Grondfteun , dat men ze in de Veders van het Voorhoofd verheft. De Oogen zyn 

 zwart of van donkere Kleur. De geheele Kop is gedekt met £'harIaken-rüode Ve- 

 deren. De Nek, Rug, Stuit, de bovenzyden der Wieken en Staart, zyn van eer 

 ne donkeragtig blaauwe Aichkleur. De Tippen van de Slagpennen , de eerfte en 

 hveede ry van de Dekveders der Wieken , de Pennen van de Staart en derzelver 

 Dekvederen , zyn allen wit of Afchkleurig getipt. De Borft en Buik zyn met Zwart 

 en Wit, op eene manier die W2X naar de Schubben der Vifichen gelykt, maar meer 

 gebroken en verwardelyk gefprenkeld. Onder dit mengzel,aandezydendes Lighaams, 

 is een roodagtig bruine Kleur verfpreid. De Dyën, het Onderlyf en de Dekve- 

 ders onder aan de Staart, zyn wit: de Pooten , Voeten en Klaauwen , Vleefch- 

 kleurig; ftaande van de Vingeren drie vOorwaards en één agterwaards, op de ge- 

 'woone manier. 



Deezen Vogel heb ik naar een levendig Voorwerp getekend, hetwelke zig in be- 

 zitting bevindt van den Schildknaap Geokge Shelvocke, aan wien men van Lis- 

 ïabon berigt gezonden hadt , dat de plaats der af komft van Angola in Afrika ware. 

 Ik geloof, dat het een niet befchreeven Vogel zy. 



De grooïe Vtedevmuh van Madagaskar (*). 



De "U^iekbeénderen van deeze Vledermuis afmeetende, bevond ik, dat dezelven^ 

 Van de punt der eene Wiek tot aan die der andere, de Wieken uitgefpreid zynde^ 

 meer dan vyfenveertig Duimen, of drie Voeten en negen Duimen, Engelfche Maat, 

 vlugts hadden, ik moeft derhalve de geheele Afbeelding zeer verkleinen, om de- 

 zelve op myne Plaat te kunnen brengen, maar den Kop heb ik, op zig zelve, Le- 

 vensgrootte voorgefteld : waar uit men zig een denkbeeld van deeZen Nikker (gelyk 

 men hem wel noemen mag,) kan maaken. De afbeelding van onze gewoone klei- 

 ne Vledermuis heb ik in de zelfde evenredigheid als de groote verkleind, om der- 

 kei ver verfchil te kunnen zien. 



Hy verfchilt van onze Vledermuizen daar in^ dat hy geen Staart heeft, welk ge- 

 mis de Wieken hiervan elkander afgefcheiden laat , daar zy in de onzen famenge* 

 voegd en gewebd zyn aan de Staart. De Snuit is zwart , hebbende fterke fcherpe Tan- 

 den, welke zeer wel in de Afbeelding vertoond zyn. De Kruin van den Kop, de 

 Hals in 't ronde en de Borft, is met rood VofTen-Haair bedekt. Het onderfte des 

 Lighaams is lichter bruin: de Rug en Wieken, wederzyds, vertoonen zig donker 

 of zwart inde gedroogde Vledermuis. Hy heeft agt kleine Voor- Tanden, vier 

 boven en vier beneden: de Agterpooten hebben ieder vyf Vingeren, die met fterke 

 Klaauwen gewapend zyn. De voorfte Pooten of liever Wieken hebben den eerften 

 Vinger van het Vlies afgescheiden, met eene fterke Klaauw aan denzelven. De 

 tweede Vinger is niet van het Vlies af, en heeft niettemin een Klaauw aan zyn 

 end: de drie overige Vingers zyn wederzyds te famen gewebd, en ichynen tot 

 geen gebruik te dienen dan tot Ribben , om de dunne Vliezen , die de Wieken 

 vormen, uitgefpreid te houden. Drie andere Soorten van Vledermuizen zullen op 

 PI. XCVJ. van dit Werk voorkomen. 



Deeze Vledermuis was, keurlyk geconfêrveerd zynde, overgebragt door den Heer 



May, 



(*) Vefpertilio magnus Madagafcarenfis. Edw. Jv. Kat. X. Gen. 4. Sp. i. De Vliegende Hond van Ter- 

 T. 180 Vefpertilio ingens. Clus. exot. 94. Vefpertilio nate. Nat. BJl. I. D, I. Stuk, bladz. 407. PJ. VIII. 

 Vampyrus. Linn. Sl[i. Nat. XII. Gen. 4. Sp. u Syfi. Fig. i. 



V 2 . ■ 



