È N 2 E L D Z A A M E VOGELEN, 9? 



^i weinig gelyken, hebbende veeleer het poftuür van een kïeiri Leeuwtje^ Men 

 ^, noemtze Pinches te Maynas en Tamanns te Cayenne ". Zie het Kort Begrip van 

 gedagten Reiftocht in 't Engelsch, p. 83. Indien dit, doof den Heer de la Con- 

 DAMiNE befchreeven , niet een zelfde als het myne is , moet het ten minde eené 

 naby daar aan komende Soort zyn. 



PLAAT XCL 



Hé kleine zwarte Aapje (91). 



bit Aapje is hier in zyne Natuurlyke grootte voofgefleld, zynde een v^n de klein- 

 fle Soorten, die ik ooit heb aangetroffen. Door zyne kleinte was deszelfs Beet 

 niet hinderiyker dan het byten van een Mosch. Het was zeer levendig en vol be- 

 weeging , gelyk de meeften van het Geflagt der Aapen zyn. 



De Oogen van dit Beeflje hadden eene Hazelnooten en het Aangezigt eene don- 

 kere Vleeschkleur. De Neus verhief zig zeer weinig. De boven- Lip was geiplee- 

 ten als die van een Haas ' de Tanden waren zeer klein , gelyk die van andere Aap- 

 jes, komende zeer naby aan de Tanden van een Mensch. DeOoren hadt het taa- 

 melyk groot, van eene vierkante figuur, zwartachtig Vleeschkleur, en zeer dun- 

 netjes bezet met korte Haairen. Op den Kop maakte het Haair een tip aan 't Voor- 

 hoofd: het Aangezigt hadt Weinig of geen Haair. De Kop, het geheele Lighaam 

 en de Staart, waren gedekt met zagt zvVarc Haair, dat eer ruig en Vlokkig dan glad 

 van Oppervlakte was. Het Haair aan het onderfle Van de Rug fcheen overend te 

 flaan, en hadt een mengeling van geele of Goudkleurige Haairen. De Staart is twee* 

 maal zo lang als het Lyf De Voeten, zo wel voor als agter, zyn gedekt met kort. 

 Huik, geelachtig Oranjekleurig Haair. Het hadt vyf Vingers aan ieder Voet, wier 

 Nagels of Klaauwen niet plat waren gelyk in de grootere Aapen ^ maar haakig en 

 icherp, gelyk die der Inkhoornen, hoewel niet zo lang. De voorde Pooten gelee- 

 ken niet zo veel naarde Handen van Menfchen, als in fbmmige Aapen; hoewel het 

 allerley dingen in ééne Hand kon houden, hetwelk een Inkhoorn niet zal doen. 



Dit raare en zo ik geloof onbefchreeven Aapje, was uit de Wedindiën overge- 

 bragt door den Vlootvoogd FixZroy. Lee, in 't jaar 1747, en door hem aan haa- 

 re Hoog Edelheid de Graavinne Weduwe van Litchiield vereerd, met wier verlof 

 ik daar van eene Aftekening naar 't Leven maakte. Het was een Wyfje. 



Vindende een Berigt van een zeer ongemeen Aapje, in de voorgemelde Reiftogt 

 door de binnenlandfche deelen van Zuid- Amerika, langs de Rivier der Amazooneuj 

 20 heb ik dienfhg geoordeeld hetzelve alhier in te lasfchen. „ De Gouverneur van 

 j, Para (zegt de Heer la Condamine) deedt my een Aapje prefènt, dat het ee- 

 3, nigfle in zyne Soort was hetwelke men immer in het Land gezien hadt. De Haai- 

 35 ren van deszelfs Lighaam waren 20 glanzig als Zilver, en hadden de Kleur van 

 j, defchoonfle Vrouwen Lokken, terwyl de Staart glanzig Kaftanje-bruin was, naar 

 „ zwart trekkende. Het hadt nog een andere byzonderheid , welke veel aanmerke- 

 5, lyker was. Zyne Ooren, de zyden van het Aangezigt en de Neus, waren 20 

 3, levendig rood , dat men iematid naaüwlyks kon doen gelooven , dat hetzelve de 

 5, Natuurlyke Kleur daar van ware^ Ik hield het een Jaar , en het was nog in Leven 

 5, toen ik dit fchreef, byna in ^t gezigt van de Kuft van Vrankryk. en ik verheugde 

 35 my met het denkbeeld, om hetzelve aldaar levendig te brengen^ doch, in ipyt 



33 van 



(91) Cercopithecus nïger minimus , Manibus & Pe- 155. Simia Midas. Linn. Syfi. Nat. XII. Gen. 2. Sp, 

 dibus Croceis. Edw. ^u. T. 196. Cercopithecus niger 27. Syji. Nat. X. Gen. 2. Sp. 15. Nat. Bifi. I. D. ï, 

 Pedibus Croceis. Gkon. Zoo^^, 20. Cay. Raj, Qiiadrup. Stuk , bladg. 3Ö(J. PI. VI. Fig, 4. 



Aa 2 



