98 VEHZAMÊLING VAi^- OïtÖEEMSCHÊ 



gebrekkelyk ii;i het uitdrukken Van de ware GeMtè eii Houding van het Schepsel , 

 heb ik hier de Afbeelding daar van gegeven, zo als het gemeeniyk zat, wanneer 

 het bezig was aan 't kraaken van Nootenof aazen op eenig droog VoedzeL 



PLAAT XCIV* 



De Ichneumon uit Oöjlindie (94)* 



Dit Dier fcheen my de grootte te hebben van een Fret of Ëuntfing. Het waS 

 omtrent drie vierden van een Yard of zeven en-twintig Duimen lang; zynde derhal- 

 ve hier ongevaar tot een derde verkleind. De Staart liep van het Ly f allengs in een 

 Punt uit, gelykerwys die van een Haagdis. Het hadt een taamelyk fpitfè Neus, ge- 

 dekt met korte Haairen van eene roodachtig bruine Kleur. De Oogeri waren hel- 

 der en glinflerende als die van een Fret, hebbende iets Vuurkleurigs in zig. De Oo- 

 ren waren klein en rond, dunnetjes met Haair gedekt, zo dat de Vleeschkleur zigt- 

 baar was. De Kruin van den Kop, Hals^ Rug, Zyden en Staart, waren bekleed 

 met taamelyk lang Üyfachtig Haair, zynde ieder Haairtje ten deele bruin ten deel0 

 donker. Zo dat het geheele Lighaam zig van eene gemengelde Kleur vertoonde. Dé 

 Keel en het Lighaam hadt de Haairen wat korter en zagtér, van eene bruinachtige 

 Aardkleur, zonder eenige mengeling. De Pootten waren kort en donker of zwart» 

 Het hadt vyf Vingers of Toonen aan ieder Poot,- met zwarte KJaauwen. 



Dit aardig Diertje zag ik ten huize van den Heer Bradbury, Apotheker in de 

 Southampton- Huizen, op Holborn, alwaar ik van Doktor Wilmox, 's Konings 

 ordinairen Geneesheer, order kreeg te gaan^ om het af te tekenen,- De Heer BraDt 

 BURY was zo beleefd, dat hy het deedt vangen en in een klein Vertrek brengen ^ al,, 

 waar ik alle deszelfs bedryven kon waarneemen. Somtyds kroop het met zyn Buik 

 op den Grond en ftrekte zig zo lang uit, dat het naar een Slang geleek, ^iq zig 

 zonder Pooten bewoog : op andere tyden ligtte het den Kop op, en fcheen op zyne 

 Pooten te Ibopep, kortende het Lyf een weinig in: het ging ook wel eens op zyne 

 Agterpooten zeer regtop zitten en keek rondom, zettende, als men het plaagde, de 

 Haairen op een verbaazende manier overend. Men liet het los in Huis Joopen, dat 

 hetzelve, zo men my verhaalde, van Muizen en Rotten zuiver hieldr. Het was uit 

 Ooftindie gekomen. Eenige Jaaren geleeden zag ik een Ichneumon^ uit Egypte 

 overgebragt, die, zo ik geloof, deezen meer dan de helft in Lighaamelyke grootte 

 overtrof: want ik bevond denzelven twee-en-veertig Duimen lang. In Gellalte en 

 Kleur geleeken zy elkander taamelyk. Al het verfchil, 't gene ik ?er in vond, was, 

 dat de Egyptifche een klein Kwaflje Haair aan 't end van de Staart had (Zie by Let- 

 ter A op de Plaat) en die van den Indifchen liep puntig uit. Geen voldoende Afbeel- 

 ding kunnende vinden by iemand, die 'er in Schriften van gewag geffiaakt htQÜ^ 

 achtte ik het niet onnut, daar van een betere mede te deelen. Alle de Verdigtze- 

 len, die van dit Dier en den Krokodil verhaald zyn. Zal ik onaangeroerd iaaten. Ik 

 acht den eenen van den anderen in Soort te verfchillen; want de boven befchreevene 

 was volwasfèn, en niettemin zo veel kleiner dan de gedagte Egyptifche (*j. 



(94) Ichneumon Indicus. Edw. Av. T. ipp. Serpen- een verfchillende Soort zyn van 't Ceylonfche Vosje 



ticida five Mungos. Rumpü. Amb. VII. p. öp. T. 28. van Seba , en het Weftindifche Kwasje. Men Ican , im- 



f. 2,3. Mufl-ela five Viverra Indis Mangutia. K^ïmph. roers, als men deeze beiden, waar van de Afbeeldin- 



Amcen. T. «67. Viverra Ichneumon, Linn. Syfb. Nat. gen in myne Natuurlyke Hijlorie. Fig i en 2, op PJaaC 



XII. Gen. 14. Sp. i. Syfi. Nat. X. Gen. 13. Sp. i. XIII. gegeven zyn, met elkander, en met deeze ver- 



JVizf. //f/ï. I, D. II. Stuk, bladz. 150. gelykt, niet anders oordeelen. Zie myne befchry ving 



(*) [Dit laatfte zou ik niet denken, maar ftel vad, daar van in het I. Deels II. Stük, bladz. 149, enz.] 

 dat' de ichneumon , zo die der Indien als van Egypte, 



: PLAAT 



