t n Z E L D 2 A A M E V O G E L E iV. * 



*t overige komt zy met het Mannetje , zo wel in de Gedalte als in de Kleur $ vol- 

 maakt overeen. 



't Gene de Heer Albin meldt van de zorgvuldigheid > waar mede het Mannetje 

 het Wyfje, wanneer zy roeden , bedekt, dat is, zo ik vernomen heb, ook van an- 

 deren gezegd. Toen de Graavin van Albemarle , welke eene onzer Groot Brittanni- 

 fche Princeïlèn, waar mede de Kroonprins van Deenemarken, in 't Jaar 1743, in 

 Huwelyk tradt, naar Koppenhagen geleidde, van daar terugkwam, bragt zy eene 

 groote Kouw vol van zodanige Vogeltjes met; zig naar huis. ik had de Eer van deeze 

 by de Graavin te zien: ook zyn my eenige anderen van die zelfde Soort, zo wei 

 Mannetjes als Wyfjes, voorgekomen, welke omdreeks Londen, in de Rietboflchen 

 der Moeraden , gefchooten waren ; doch zy zyn in Engeland niet bekend genoeg, 

 om eenen eigenen naam te voeren. 



De Heer Albin hadt twee zulke Baardmannetjes, een Mannetje en een Wyfje, 

 op eene zelfde Plaat, in zyn Derde Deel bladz. 53 afgebeeld en befchreeven, en de- 

 zelven Bergmeezen genoemd. Hy hadt die naar de Tekeningen van den Ridder 

 Thomas Lowter gemaakt ; doch ik houd dezelve voor zyne Baardmees, welke 

 zig in 't I. Deel van zyne Vogel -Hidorie, bladz. 46, bevindt. Jn-dit Gevoelen word 

 ik te meer verderkt , dewyl ik meen , de Origineele Tekeningen daarvan in de Ver- 

 zameling van den Koninglyken Lyf- Medicus, den Heer Doktor Richard Mead, 

 gezien te hebben. 



P L A A T VI. 



De Zwarte y liegenvanger (ó). 



De Sneb van deezen Vogel is breed en zwart; het bovende deel van den Kop don- 

 ker zwart: óeRug, de Wieken en de Staart, zyn bruin; de Bord en Buik bleek 

 geelagtig blaauw groen : de Pooten en Voeten zwart. De Kop van het Mannetje is 

 zwarter dan die van het Wyfje : anders heeft daar tufïchen geen onderfcheid plaats. 

 Ik erinner my niet , des Winters zodanige Vogelen gezien te hebben. Zy genee- 

 ren zig van Vliegen en andere fnfektenen broeden in Karolina. Klein geeft 'er den 

 naam van Zwarte Grasmofch aan. 



Virginifche geele welriekende klimmende Jafmyn (*). 



Deeze Plant groeit doorgaans op vogtige Plaatfèn , en haare Steelen hangen aan 

 Boomen en Heeders , langs welker Stammen en Takken zy opklimmen. De Bladen 

 komen uit de Knoopen van den Steel, tegenover elkander, voort, en uit deeze 

 Knoopen geek Pypagtige Bloemen, welke aan haaren Rand in vyf deelen ingelhee- 

 den zyn. Het Zaad is plat, aan de eene zyde gevleugeld en vervat in een langwer- 

 pig (pits Zaadhuisje, hetwelk zig, wanneer het Zaad ryp is , tot aan den Steel toe 

 opent en hetzelve vallen laat. De Bloemen ruiken als geele Violieren. In Virginie 

 is deeze Plant niet gemeen, doch in Karolina vindt menze overal. Ook heeft de 

 Heer Bacon haar te Hoxton in Engeland, alwaar zy zo goed voort wil, dat haar 

 ons Klimaat en Grond zeer wel fchynt te behaagen. Schoon Parkinson haar al- 

 tyd groenende noemt, heb ik doch altoos gezien, dat zy haare Bladen in de Win- 

 ter vallen laat. 



PLAAT 



(6) Mufcicapa nïgrefcens. Catesb. Car. I. T. 53. ovato Janceolatis conjugatis integerrimis. Roijen Lusd. 



(*) Gelfeminum ïïve Jafminum luteum odoratum, Bat. 291. Bignonia fempervirens. Linn. Sp. Plant, 



Virginianum, fcandens, fempervirens. Park. Tbeatr. Ed. II. p. 869. 

 pag. 1465. Catesb. Car. I. T. 53. Bignonia foliis 



III. Deel B 



