en ZELDZAAME VOGELEN. ij 



het gewricht van de Hand, en heeft een heldere ruuwe Schors. De Bladen groeijen 

 by trofïèn en hebben ongevaar de grootte van onze gemeene Laurierbladen, zynde 

 aan hun end, dat het breedfte deel is, flerk ingefheeden. Deeze Bladen zyn gemeen- 

 lyk zeer dik en ftyf, en krullen doorgaans zodanig om , als het de Afbeelding ver- 

 toont. De Bloemen groeijen ook by trollen en zyn éénbladerig, gelykende veel naar 

 die van onze gemeene Jafmyn , wit doch een weinig bleek roodagtig van Kleur. De 

 Vrugt hangt aan een Steel, die de langte van een Duim heeft, zynde Eyvormig en 

 van buiten groen, met rood en geel gefchaduwd. Ryp geworden is zy zo zagt als 4 



een murwe Peer, en bevat eene Papagtige zelfflandigheid , welke ook in Kleuren 

 Smaak naby komt aan 't Merg van de Cajjia Fiftula. Negen Maanden agter elkander 

 heb ik aan deezen Heefter beurdings Bloemen en Vrugten gezien , welke in zeven 

 of agt Maanden ryp wierden. Ik weet derhalve niet, waarom de Ingezetenen der Ba- 

 hama - Eilanden , alwaar deeze Heefter groeit , 'er den naam van Zevenjaarigen Ap* 

 pel aan geeven. 



PLAAT XIX. 



De kleine tjalken -Uil (19). 



Deeze Vogel is rykelyk zo groot als een Sperwer, en heeft, ten aanzien van de 

 langte zyner Wieken en Staart, veel van een Havik, doch de geftake van Kop en 

 Pooten geeft te kennen, dat hy veeleer tot het Geflagt der Kat- Uilen behoort. De 

 Vrind , die my twee zulke Vogels opgezet heeft medebragt , verhaalde ray , dat de- 

 fcelven op den helderen Middag naar hunnen Roof uitvloogen , 't welk anders flrydt 

 tegen de natuur der meefte Kat -Uilen. 



De Bek vertoont zig als die van een Havik , doch heeft op de Zyden geen Hoe* 

 ken, en is glanzig roodagtig geel Naar men my berigt heeft, zyn ook de Oogen 

 van dergelyke Kleur. De pjaats rondom de Oogen is wit, met eenig geel daar on- 

 der gemengd, en tevens met kleine langwerpige Vlakken voorzien, doch aan den ui- 

 terften rand, naar de Ooren toe, is deeze plaats Zwart gezoomd, en daar tegen aan 

 komt weder iets wits te voorfchyn. De Bek is grootendeels bedekt met helderkleu- 

 rige Borftelagtige Vederen, even als in de meefte foorten van Kat» Uilen» Van bo- 

 ven is de Kop. regt donker bruin, en tevens met regelmaatige ronde, witte Vlakjes, 

 verfierd. Om den Hals in 't ronde, en tot op \ midden van de Rug, is deeze Vogel 

 donker bruin, waar by het fchynt, als of de Veders witte Punten hadden. De Wie- 

 ken hebben eene bruine Kleur, doch de buitenfte Baarden der Slagpennen en Dekve- 

 deren zyn fchoon wit gevlakt. De drie digtft. aan h Lyf ftaande Slagpennen hebben 

 geene Vlakken, maar witte Punten» De Veders, tuflchen de Rug en Wieken, zyn 

 overdwars met breede, bruine en witte Streepen, verfierd. De Dekveders, aan de 

 binnenkant der Wieken, zyn wit, en hebben bruine dwars -Streepen : de Slagpennen 

 zyn aldaar donker Afchgraauw, en aan de beide Baarden wit gevlakt. De eerfte Slag- 

 pen heeft, van binnen en van buiten, aan haaren buitenflen Baard, geene Vlakken: 

 ook ziet men aan dezelve naauwlyks de krommingen , welken de Punten der Veder- 

 tjes aan de buitenfte Baarden , anderszins, in de Kat- Uilen maaken. Dit zelfde heeft 

 ook plaats in de boven, op de X Vilde Plaat, afgebeelde groote Witte Uil. De Stuit 

 is , gelykerwys de Dekveders van den Staart, donker bruin, waaronder zig eenige hel- 

 derer bruine dwars - Streepen vermengen. De Staart is van boven donkerbruin en 

 van onderen Afchkleurig. Dezelve beftaat uit twaalf Vederen, van welken de mid- 

 deifle by de twee Duim langer is dan de buitenfte. Dwars over den Staart heen loopen 



ze- 



(19) Ulula Accipitri affinis. Edw. Av. II. T. 62. 



D% 



