2 o VERZAMELING van UlTHEEMSCfiE 



en hebben, gelyk in de Boomkruipertjes , zeer lange Klaauwen, welke hun teh üï- 

 terfïen dienftig zyn , wanneer zy op de Boomen de Infèkten opzoeken , die hun 

 tot Aas verftrekken. Het Wyfje heeft niets geels noch zwarts* Zy zyn in Karo- 

 lina zeer gemeen. 



De Ahomboóm met roode Bloemen (*). 



Deeze Boomen waflèn zeer hoog, doch hebben zelden een zeer dikken Stam. Eêr 

 zig nog in February de Bladen vertoonen, openen zig derzelver kleine roode Bloe- 

 men, en bloeijen dan drie Weeken lang; waar op de Vrugten volgen , die rood zyn, 

 en benevens de Bloemen zes Weeken lang duuren : zo dat zy eer dan andere Boo- 

 men de Boflchen in Karolina verfieren. Ons Klimaat, hier in Engeland, verdraagen 

 zy zo wel als het hunne; gelyk dit in den Hof van den Heer Bacon, te Hoxton* 

 aan verfcheide zodanige Boomen , welke zeer groot zyn , gezien kan worden. 



plaat; xxy. , 



Mji-fjijzz^ «r*veymt^ ^X^yxcy AuW 



De Groenfpecht met den Afchgraauwen Kop (2$). 



Deeze Vogel is byna zo groot als de Groenfpecht, dien wy in Engeland hebben^ 

 welke wat kleiner dan de Aakfter is. Hy heeft eene regte zeer fpitfe Snebbe, van 

 even de zelfde geftalte als in de andere Spechten , en donker Alêhgraauw gekleurd ; 

 doch het onderde gedeelte heeft aan zyn Grondft.uk, en rondom de hoeken van den 

 Bek, iets helder Oranjekleurigs. De Neusgaten zyn met ftyve Zwarte Borftelhaairen 

 bezet, die over dezelven voorwaards gekeerd flaan, doch het zwarte trekt zig, we- 

 derzyds, van den Bek naar de Oogen terug. Van het Grondftuk der onderde Snebbe 

 loopt, aan ieder zyde, een zwarte Streep terugwaards beneden naar de Keel toe, óïe. 

 witagtig is tuflchen deeze Streepen. De Kop, Hals, Borft, het Lyf en de Schen- 

 kels, zyn blaauwagtig graauw of Afchkleurig. Aan den Kop en boven aan den Hals 

 is deeze Kleur zuiverer dan aan de onderfte Vlakte, alwaar dezelve van de Keel af, 

 geheel voortgaande, vermengd is met eenig groen. Het bovenfte deel van de Rug 

 is fchoon blaauwagtig groen , doch naar de Stuit toe wordt dezelve bykans volkomen 

 geel. De Dekveders van de Wieken, en de naaft aan 't Lyf ftaande Slagpennen, 

 zyn geelagtig groen, maar hebben de binnenfle Baarden overdwars wat donker ge- 

 ftreept. De grootile Slagpennen , en een gedeelte der op dezelven leggende Dek- 

 vederen, zyn donker bruin met helder geele Vlakken, welke aan derzelver Rand et- 

 telyke ryën uitmaaken. De Staartveders fchynen dubbelde Punten te hebben, dewyl 

 haare Baarden, wederzyds, over de gebrokene en afgefleetene Schaft zig uithrek- 

 ken : zy zyn donker bruin en nog donkerer overdwars geftreept; aan den Rand groen- 

 agtig, in 't midden langft, doch aan de zyden worden zy allengs korter. De Dek- 

 vederen van den Staart zyn, zo wel boven als onder, vuil groen. De Pooten, Voe- 

 ten en Klaauwen, zyn zwart, en de langfte Vinger is zo groot als de Poot zelve. De 

 Vingers zyn, in ieder Voet, op even de zelfde manier, voorwaards en agterwaards, 

 gericht , als gemeenlyk plaats heeft in de Spechten. 



De Ridder Taylor White verfchafte my deezen Vogel, die uit Noorwegen 

 was gekomen, en zig daar in van onzen Groenfpecht (f) onderfcheidt, dat hy boven 

 op den Kop niet zo Ichoon Scharlakenrood is, maar van vooren, digt aan het Grond- 

 ftuk 



(*) Acer Virginianum , Folio majore fubtus Argen- (25) Picus viridis Capite cinereo. Edw. Av. II. T. 65. 



teo , fupra virïdi fplendente. Pluk. Jlmag. 7. T. 2. (f) Picus viridis Capite coccinea Linn. Syjl. Nat. 



f. 2. Acer Foliis quinquelobis acuminatis , acute Terra- XII. Gen. 59. Sp. 12. Picus viridis Authorum. Zie 



tis, Petiolis teretibus. Hort. Upf. 94. Acer rubrura. Nat. Hifi. I. D. IV, St, bladz. 380. 

 Linn. Spec. Plant. II. p. 149& 





