en ZELDZAAME VOGELEN, 29 



deeze Boomen, doch inzonderheid Virginie en Maryland, by den oirfprong der Ri- 

 vieren, alwaar zy op laage vette Gronden menigvuldig en zeer hoog groeijen. De 

 Bladen zyn fmaller en fpitfer, en zo glad niet, als die van onze Nooteboomen. De 

 Schaal det Nooten is zo dik, dat men ze met den Hamer moet aan ftukken flaan; 

 De Bolder is ook zeer dik en van buiten gantfch ruuw. De Kern is zeer Olieagtig 

 en van een garfh'ge Smaak, doch wordt, als zy ettelyke Maanden gelegen heeft > 

 van de Indiaanen, als ook van de Inkhoorntjes , enz. gegeten. Het fchynt dat de 

 Boom van de Kleur des Houts zynen naam bekomen heeft, 't welk bruiner is, dan 

 alle ander Stamhout van zulk eene grootte, wordende deswegen ook tot Kabinet- 

 ten, Tafels en ander Huisraad, zeer veel gebruikt. 



PLAAT XXXV. 



De toodpootige Patrys uit Barbarye (3?). 



Ik houd deezen Vogel voor wat kleiner, dan onze gewoone Patrys : want, hem 

 afmeetende, heb ik bevonden, dat hy van de Punt des Beks tot aan het End der 

 Vingeren dertien^ doch tot aan het end van de Staart flegts twaalf en een half Duim 

 lang ware, en zyne uitgebreide Wieken hadden, van 't eene End tot het ander, negen- 

 tien Duimen vlugcs. Willoughby fchryft, in zyne Ornithologie, dat de Haan van 

 onze Engelfche Patryzen , van den Bek tot aan de Klaauwen , de langte van veertien 

 en een vierde Duims; doch, tot aan 't End van de Staart, van twaalf en drie vierden 

 Duims heeft, en van de eene Punt der uitgefpreide Wieken tot aan de andere eene 

 breedte van twintig Duimen. Hier uk blykt, nu, dat de tegenwoordige Vogel klei- 

 ner zy dan de gewoone of Alchgraauwe Patrys , niettegenfhande Heer Willough- 

 by de roode Franfche en ïtaliaanfche Patrys grooter maakt dan deeze en de graauwe 

 is; ftellende de hoogfte langte van dezelve op agttien, en de breedte op twee- en- 

 twintig Duimen : zo dat niet alleen het verfchil der Grootte , maar ook dat der 

 Kleur van eenige Deelen, tuiïchen de Roode Europifche Patrys en die van de Afri- 

 kaaniche Kufïen, een weezentlyk onderfcheid aanduidt. 



De Bek is fchoon Scharlakenrood; de Oogen zyn Hazelbruin, en de Oogleden , 

 rondom het Oog, lieflyk rood. Boven op den Kop is hy helder Kaftanje - bruin , 

 welke Kleur zig ook over het agterdeel van den Kop nederwaards uitflrekt , doch 

 dan donkerer wordt, naar vooren toe loopt en om den Hals eenen Ring maakt, wel- 

 ke met ronde witte Vlakjes is gefpikkeld. De Kop en Hals zyn op zyde lichtblaauw- 

 agtig Afchgraauw, en deeze Kleur omringt ook de Oogen. Aan ieder Zyde is, rond- 

 om de plaats van het Oor, een donkere Vlak. Het voorfte van den Hals is, onder 

 den Ring, Afchgraauw, en deeze Kleur verdwynt aan de Borh 1 , ongewaarwordelyk, 

 in eene bleeke Roozekleur. De Buik, Schenkels en Dekveders onder de Staart, zyn 

 helderbruin of Tegelrood. De bovenfte Vlakte van den Hals, Rug en Wieken, 

 zyn donkerbruin en fpeelen wat in \ Afchkleurige. De grootfte Slagpennen der 

 Wieken vallen wat donkerer dan de overige Vederen, en hebben naar de Punt toe, 

 aan den Rand, eene niet zeer groote, lichte, geelagtig bruine Vlak. De binnen- 

 zyde der Slagpennen is donker Afchgraauw , maar de binnenfle Dekveders der Wie- 

 ken zyn eenigermaate Tegelrood. De Veders die op de Schouders, tuflchen de 

 Rug en de Wieken flaan, zyn lieflyk blaauw, met donker rood gezoomd. De 

 Zyden van het Lyf zyn gedekt met fchoone dwars gefchakeerde Vederen , die 

 de X ] 'pP en Oranjekleur, met een zwart Halfmaantje daar boven, en verder wit, 



doch 



(35^ Perdix ruffa, Africana. Edw. Jv. II. T. 70. Nat. XII. Gen. 103. Sp. 12. 5^. Nat. X. Gen. 91. 



Perdix rufa five major. Gesn. Jv. 682. Jonst. Aq. 68. Sp. 8- Roode Patrys. Natuurl. Hifi. I. D. V. Stuk , 



T. 27. Will. Ornithol 118. T. 29. Alb. Av. I. T. 29. bladz. 413. 

 Briss. Av. I. p. 241. T. 23. f. 1. Tetrao ru/us. Syjt. 



III. Deel H 



