84 VERZAMELING van UITHEEMSCHE 



agter aan den Kop af, en van een gefcheiden zynde door eene fmalle witte Streep, 

 welke zig, van het bovenfte des Grondftuks der Snebbe, agterwaards uitftrekt. Van 

 onderen is ieder Vederbofch ook met eene witte Streep gezoomd, welke aan de 

 Öogen begint, met de andere evenwydig voortloopt, en de Kuif van het onderde 

 deel des Kops, het welk purperkleurig is, afzondert. De Keel is wit, en daar 

 van komen wederzyds twee witte Streepen af , waar van de eene opwaards loopt 

 naar de Kruin, de andere rondgaat om den Hals. De Borft is vuil rood, en, gelyk 

 Ermelyn, digt befprenkeld met witte Vlakken. Wat boven de Schouders is een 

 breede witte Streek, overdwars, en daar onder, digt tegen dezelve aan, een breede 

 zwarte Streek. De Rug en bovenfte deelen der Wieken zyn op veelerley en ver- 

 anderlyke wyzen , bruin , blaauw en Purperkleurig. De kleine Veders , aan de 

 Stuit , zyn roodagtig Purperkleur, en tuiïchen dezelven komen twee geelen te voor- 

 fchyn. De Staart fpeelt in 't blaauw en paarfche. Het onderfte gedeelte oi: de Rand 

 der Wieken wordt door de kleine zyd- Pluimen, van de Schouders af tot aan de helft 

 der Wiek, ingeflooten en bedekt, en deeze maaken eene wonderbaare verwiftèling 

 van Zwarte en witte Streepen , die echter , naar de beweeging van den Vogel , en 

 de verfchillende plaatzing welke hy aan zyne Vederen geeft, een ander aanzien 

 krygt (*) ; het welk zyne Schoonheid kragtig vermeerdert. Aan de zyden is het 

 Lyf, onder de Wieken, bruin, met dwars loqpende, Golfswys geboogene Stree* 

 pen , gelykerwys in veele andere Eenden. De Pooten en Voeten zyn roodagtig bruin. 

 In Virginie en Karolina broeden deeze Eenden , en maaken haar Neft in de Gaten, 

 door de Spechten gehakt in hooge in 't Water groeijende Boomen , inzonderheid in 

 de Cypreflen. Nog jong zynde en s niet vliegen kunnende, worden zy door de 

 Ouden , op de Rug , uit de Neften in 't Water gebragt , en , als 'er gevaar ont- 

 ftaat , dan houden zy zig met den Bek vaft aan de Rug der Ouden , die dus met hun 

 dan weder van daar weg vliegen. Het Wyfje is t'eenemaal bruin. 



PLAAT XCV. 



De Eend, bet JJPïttertje genaamd (95). 



-; Deeze Vogel fcheen my wat kleiner dan de gewpone Eend te zyn, en nader te 

 komen aan de grootte der Talingen. Ue Sneb ïs, van den hoek des Beks tot aan de 

 Punt , anderhalf Duim lang , en de Wiek , geflooten zynde , een weinig over de 

 zeven Duimen. De Sneb heeft eene donker zwarte Kleur, en is van geftalte als 

 in de Eenden, doch niet wel zo lang als in fömmigen van dit Geflagt. De Kop is 

 glanzig donker zwart, uitgenomen twee groote witte Vlakken , die agter de Oogen 

 wederzyds beginnen , loopende agter in de Nek famen. De Zwarte Veders , digt 

 aan het Grondftuk van de Sneb in 't ronde , hebben een fchoonen groenen weerfchyn, 

 maar die op de Kruin, en aan 't begin van den Hals, zyn meer paarfchagtig. Wat 

 laager is de Hals geheel, wit , doch wordt van agteren , benevens de geheele Rug , 

 dof zwart. De Stuit en Dekvederen van de Staart, zyn vuil wit. De middelde Ve- 

 ders van de Staart heeft deeze Vogel aanmerkelyk langer dan de Zyd- Vederen, die 

 zydewaards allengs korter worden. Zy waren allen van eene donkerbruine of zwart- 

 agtige Kleur aan de boven- en wat bleeker aan de onderkant. De buitenfte Slagpen- 

 nen der Wieken zyn zwart; de middelften hebben witte Tippen, doch zyn naar de 

 •inplanting toe , alwaar zy onder de Dekveders fchuilen , donker. Drie of vier der 



bin- 



(*) [Dit zal de reden zyn, dat men hem Avis noncon- Querquedula Ludoviciana. Briss. Av. VI. p. 461. T. 



Mm, of onbeflendige Vogel, by Niekemberg gety- \i. f. 1. Anas albeola. Linn. Syft. Nat. XII. Gen. 67. 



teld vindt.] S P« *8- Syfl> Nat. X. Gen. 61. Sp. 15. 't Wittertje. 



(95) Anas minor albus&fufcus. Edw.^.II.'T. 100. Nat. Hifi. i. D.' V. Stuk, bl. 46. 



