EXCURSUS MORPHOLOGICUS 



DE 



FORMATIONE FLORUM GYMNOSPERMÀRUM, 



AUCTOF1E 



Ah s. GuilScm. EIC^lILER. 



Edocuit historia naturae, quantum ad intima usquc primordia 

 penetrari licuit, omnia viva labentibus sacculis tali ordine creata 

 esse vel, si mavis, e formis originariis sensim sensimque eu m in 

 modum prodiisse, ut continua progressione a formis simplicibus 

 rudibus colosseis imperfectis adcompositas perfectiores magisque 

 articulatas transirent, ita ut, natura organica organismi ad majora 

 etcelsiora tendentis imaginem nobis ostendat (1). Ordines igitur 

 ultimae antiquitatis, quorum membra complura in telluris gremio 

 obruta invenimus, prototypes sislunt multarum formarum serius 

 orlarum atque in hoc nostrum tempus vigentium, q.uas ex anti- 

 quissimis rudimentis transmutatse primarii typi, quasi pupœ, sim- 

 pliciores rationes non solum continent, sed organa sua multifariam 

 explicando eaque complicando nobiliorem imaginis indolem pree 

 se ferunt. ïdeo ut e vitse protogsese monumentis illorum qui nunc 

 vivunt organismorum cognitionem amplilîcemus et illustremus, 

 graviter monemur. 



Quum vero sanse morphologiœ argumentis constitutum sit, ad- 

 mirabilem formarum in plantis phanerogamicis diversitatem e 

 duorum solummodo organorum, axis nimirum et folii mutatione 

 et complicatione proficisci, quse quidem organa tam origine quam 

 qualitate et negotio inter se diversa, di verso quem subeunt meta- 

 morphoseos gradu mirifice variegata varia et vegetationis et fruc- 



(I) Miquel, Prodr. syst. Cycad., 2. 



4 e série. Bot. T. XIX. (Cahier n° 5.) ' M 



