DE FORMATION E FLORUM (jYMNOSPERMARUM. 265 



Elucet enina ex evolutione Gneli fcminei, parlem oentralem 

 (nucleum), tegminibus tribus cinctum, totius floris axem effin- 

 gere. Tegminum autem extimum jam diu enascilur anlc interiora. 

 111a serins proficiscuntur sub nuclei apiee etquidemeoordine, ut 

 exlerius post intérims apparent. Quum autem constitutum sit, or- 

 gana (loris onania ibliaeea, scilicet perigonia, stamiua, avaria, 

 ubiquc ordine centripète- enasci, uniea vero ovuli integumenta 

 contrario ordine centrifugo uti sequitur, in Gneto vclaminum duo 

 interiora nucleo centrali tanquam ejus integumenta adseribenda 

 esse. Itaque ovulum hisce stirpibus haud e carpophyllo ortum du- 

 cit, neque per totius folii metamorphosin proficiscitur, sed ex axis 

 floralis ipsius apice metamorphosi-mutato efformatur. Simile quid 

 in Ephedra, nisi hoc in génère velamina tantum duo. Quorum/ 

 interius, quum post exterioris evolutionem initium capiat, integu- 

 mentum simplex saîutandum est; extimum, vero analogonprgebet 

 velaminis extimi in Gneto. Minime igitur ill. Endlicheri (1) opi- 

 niVprobatur/qui velamina omnia integumentorum tituîo procla- 

 mabat. At neque b. Blumii (2) senlentiam sequi possumus, qua 

 velamen extimum « ovarium » habetur. Yetat enim, ut rectissime 



in tab. 176. Rumphiae ab ipsoauctore delineatae, id quod protulit, evidentissime 

 confirment, quod de Griffithii tabulis minime dicere possumus. Id enim stu- 

 dium ovuli, quo omne momentum continetur, in Griffithii tabulis prorsus 

 déficit; in altéra videmus figura (t. 55, f. 10) ovulum integumento unicoprsedi- 

 tum, in illa autem quae stadium insequens refert (fig. 15, t. 55), integumentis 

 duobus vestitum, nullo transitu intermedio, ita ut dijudicari haud possit, quod- 

 nam integumentum nuperius sitenatum. Nihilominus autem ex illis figuris sat 

 perspicue mihi elucet. Griffithium fefellisse, quum describat interius post exle- 

 rius integumentum efformatum ; figura enim 10, demonstrat integumentum sim- 

 plex apicem perigonii attingens et superne lacerum, quod etiam in fig. 15, in 

 interiore tegmine observatur, quum contra exterius a summitate calycis, qui 

 illo tempore plane non mutatur, nonnihil remotum et apice tantum obsolète 

 crenulatum, neque autem lacerum (conf. fig. 12 et 16) offendatur. Quamobrem 

 nondubitarem, quin integumentum interius figura? 1 5, eamdem référât partem 

 ac simplex tegmen in fig. 10, et quin igitur integumentum exterius serius 

 efformatum sit, uti rem sesehabere protulit b. Blumius. 



(1) Synops. Conif. ad ord., V, Gnetaceœ. 



(?) Loc. cit. 



