DE FORMATIONE F.LORUM UYMWOSl'ERMAUUM. 267 



nem, ut a nucleo majore parte sit liberum in micropylen amplam 

 protractum, ila ut granula pollinis per illam libère perlapsa in 

 nucleo ipso tubulos suos agant (uniea forte Araucaria excepta). 

 Facile igif'ur inlelligimus, idem esse organum Cycadearum Gne- 

 tacearumque ovulum ac in Coniferis, ibi saltem ubi tegmine sim- 

 plici involvitur. Restant tanlum gênera velaminibus duobus in- 

 structa. Quorum autem quum interius cum simplici tegmine aîiorum 

 generum quavis ratione sit congruum, illud pro integumento ha- 

 bebis et de exterioris tantum indole forte incerlus eris. Omnia 

 quidem dubia statim amovebuntur perspecta velaminum evolu- 

 tione ; qua vero cognitione adhuc déficiente, alia argumenta pe- 

 tere opportet. Quœ non desunt. Gênera enim ovulo dieblamydato 

 prsedita (Podocarpus, Salisburyà) intimnm praebent affmitatem 

 cum aliis, quibiis integumentum simplex (Cep/ialoiaxus, Phyllo- 

 cladus) ; gemmulas utriusque indolis conspicimus ad eandern ra- 

 tionem supra squamas collocatas in Podocarpo et Cephalotaœo et 

 in utroque génère evidenter organum analogum représentantes ; 

 porro interdum velamina ita coalescunt ut tegminis simplicis spe- 

 ciem simulent (Podocarpus), quod quantum novi, nullibi accidit 

 in organis diversae prorsus conditionis ut in ovariiset integumen- 

 tis (certe non in statu juvenili), ssepissime vero offenditurin inte- 

 gumentis, denique quoque siquidem sub malurilate velamen acces- 

 sorium(cupulai?îc/i.,arillus auct. récent.) explicetur, illud semper 

 extimum offenditur, sive tegmen sit simplex sive duplex, et tali 

 modo monet, tegmina similem prse se ferre indolem. Accedunt 

 Gnetaceœ proxime affines, quibus docetur numerum integumen- 

 torum esse varium, quum simul illarum et Cycadearum exemplis 

 demonstretur, ovaria hisce stirpibus prorsus abesse, perigonia 

 vero aut deficere, aut ubi exslant per ordinem sibi ita constare, 

 ut licet numéro phyllorum vario {Ephedra, Gnelum. — Welwil- 

 schia), dignitas tamen perigonii morphologica una sit eademque. 



d. Anatom. und Physiol, II, fc89 ; De Gnetaceis, cf. insuper Blume, in Rumphia, 

 IV, 1, t. 476; Griffith(Henfrey), in Transact. Linn.Soc, 1859, 299. De Cy ca- 

 dets imprimis Miquel, Monogr. Cycad., 9, porro in Ann. se. nat., sér. 3, t. III, 

 p. 193, et t. IV, p. 79 ; Goltsche, in Hall. Bot. Zeitung 1845, 378 et 507, et 

 Karsten, in Abh, Berl. Akad., 1857, 205. 



