268 G. EICHLER. — EXCURSUS MOUPHOLOGICUS 



Quibus quas protulimus rationibus probalum erit, Coniferis 

 ovulum esse nudum, modo integumento simplici, modo duplici 

 instruclum et interdum maturitate arillo auctum, nusquam vero 

 ovario aut perigonioprseditum. 



Sunt quidem, ut cl. J. G. Agardh, Bâillon, Parlatore, Dick- 

 son (1), qui ovulorum evolulione innixi vel analogia ducti, pro 

 pistillis illa habenda esse arbitrantur, ovulum integumentis desti- 

 tutum , immo ut sibi vult cl. Agardh totum ovarium includenti- 

 bus (2). 



Sententiacl. Agardhii, quanucleus centralis ovarium, sacculus 

 embryonalis (vera nimirum cellula!) loculum, corpuscula vero 

 ovula referre dieuntur, ab omni natura abhorret et eam ultcrius 

 non prosequamur. . 



Quod autem attinet ad Coni fer arum analogiam eu m aliis stirpi- 

 bus, in illa perscrutanda rectius agere mihi videntur, qui illas 

 tantum cum proxime linitimis ordinibus conférant; patet enim 

 non solum eo, quod de floribus masculis jam exposuimus, sed 

 etiam e structura anatomica et embryogenesi, illas ab angio- 

 spermise characlere graviter discrepare. Ita igitur nos Conifera- 

 rum cum Gnetaceis et Cycadeis analogiam amplectendo Coniferis 

 quoque ovulum nudum attribuentes cl. Baillonis et Parlatorii 

 sententia deflectimur. Quod vero Baillonis argumenta attinet ex 

 ovulorum evolutione petita, jam a cl. Caspary (3) demonslratum 

 est, nulliusilla esseponderis, quum integumenta in ovulis planta- 

 rum angiospermarum nonnunquam ad eamdem rationem ortum 

 capiant (forma loborum primo initio discretorum) ac pro Coni- 

 feris descripsit cl. Bâillon. Prœterea Baillonis observationes inac- 



(1) Locis supra citatis. 



(2) Equidem ipse in dissertatione de Araucariœ squamarum natura (Flora 

 Ratisbon,, 1862, 369, t. 2, 3) huic generi germen adscripsi, neque autem, ut sibi 

 volunt cl. Bâillon et alii, cujus ovulum pro axis apice habendum sit, sed verum 

 carpophyllum, quod tanquam sui ipsius partem- ovulum progignat. Jam supra 

 in adnotatione ad characterem generis Araucariœ hanc squamœ interpretationem 

 retractavi, et ejus structuram singularem in modum ordini haud ita alienum 

 explicare tentavi. 



(3) Loc. cit, 



