DE FORMATIONS FLORUM GYMNOSPERMARUM. 2G9 



curate inslitutas esse objeeit cl. Caspary, et sui ipsius investiga- 

 tionibus repugnare, quibus demonslrari contenait, integumenti 

 evolutionem in Gymnospermis nil peculiaris et a typo plerumque 

 usitato alieni of ferre. 



Quodsi vero illi Baillonis et Parlatorii opinioni assentiaris 

 slatuendum esset, in generibus integumento duplici prseditis prê- 

 ter ovarium (iritegumentum interius) etiam perigonium adesse 

 (integumentum nempe exterius), quod reliqua gênera deficeret. 

 Ubi vero arillus adest, qui extimum legmen semper constituit, 

 eum pro disco extraflorali accrescente et interdum totum fructum 

 includente habeamus necesse esset ; cujus rei analogon frustra 

 quaeratur. Haud sane credibile est, ordinem omni metamorphosi 

 sibi constantcm atque quasi simplicissimum et cujus membra arda 

 necessiiudine sibi invicem conjuncta sunt, in efformando flore 

 femineo tantopere îuderc, ut modo in ovario modo insuper in 

 perigonio, immo denique in disco accrescente varia lege regatur, 

 il! is vero organis summae dignitatis et nullibi fere deficientibus(l), 

 nempe integumentis constanterneglectis. 



Itaque pro certo babeamus, organum Coniferarum de quo agi— 

 mus, nudum esse ovulum. Triplicis hac conditione originis esse 

 potest. Aut enim ortum trahit ex organo foliaceo (ut Cycacleis) et 

 tamquam illius pars babealur (2); aut. (ut Primulaceis) et totîus 

 folii metamorphosi enitilur (o) ; aut (ut Gnetaceis) ramuli summi- 

 talem effingit (vel quse eadem est res, per se ipsum totum sistit 

 ramulum). 



Examinemus conjecturam primam, qua ovulum in modum 

 ovulorum plerarumque Angiospermarum ex organo foliaceo 

 enasci fingitur. Quod folium igitur carpophyllum salutandum est. 

 Quia autem gemmulse nudse sunt, carpophyllum apertum dicis, et 

 quum solemniter supra squamam sint collocatae, squama illa (ovu- 

 ligera) carpophyllum referret, aut merum, aut accedente alia parte 

 complicatam exhiberet structuram. 



(1) Ovulum integumentis carens occurrit ex cl. Hofmeister in Santalaceis, 

 Bahinophoreis affinibusque ; forte quoque in Hippuride. 



(2) Cf. notam I in pag. 440. 



(3) Al. Braun, Poly embryon., p. 4 87. 



