DE FORMATION E FLORUM GYMNOSPERMAUUM. 277 



Cupressi; placet igïtur cl. Paiiatore , partem squamoe superio- 

 rem, quae in Taxodineis squamae intcriori adscribenda est, etiam 

 in plurimis Cupressineis et fortasse quoque in aliis generibus pro 

 squama interiore habere, quse cum squama exteriore tantopere 

 connala offendatur, ut non amplius ab invieem distinguantur. Quoe 

 res, quamvis summopere singularis, attamen fieri possit. Sed pro 

 argumento contrario est, quod squama ipsa exterior in Taxodio 

 et Cryptomeria ad eamdem rationem comparata et sub dorsi apice 

 mucronata exstat, actota Cupressinearum squama, quodque insu- 

 per squama in terior in Taxodineis offenditur quse Cupressineis 

 déficit. In aliis autem Cupressinearum generibus et imprimis in 

 Dacrydieis et Podocarpeis ne levissima talis structurée, qualem 

 vult cl. Parlatore, indicia possunt inveniri; haud raro vero vide- 

 bus folia frondosa e pulvini sui dorso surgentia simili ratione, ac 

 Cupressorum mucro e squama proficiscitur (Picea, Araucarias 

 spec, etc.); denique quoque observare licet folia frondosa, 

 quando eorum basis aliqua causa insolito explicetur, prorsus spe- 

 ciem p rsebentia squamarum e dorsi medio mucronatarum (1). 

 Nullius igïtur ponderis mihi videtur analogia illa, quam urgetcl. 

 Parlatore. E contrario quum animo nostro obversarentur et struc- 

 tura squamarum in quisbudam simplicissima etfoliornm frondoso- 

 rum in squamas ovuligeras transitus (Dacrydieœ, Cupressineœ, 

 nonnullge, etiam in monstrosis Podocarpi chinensis talem obser- 

 vavitill. A. Braun) et historiaevolutionis jam supra demonstrata, 

 nullo modo abire possumus a sententia nostra statuentes squamas 

 Cupressearum et Taxacearum mera esse organa foliacea. 



Per totum igitur Coniferarum ordinem ovulum eadem gaudet 

 vi atque dignitate ; nempe pro axe per metamorpbosin mutato ita- 

 que pro toto flore existimandum est. 



Semper flos ille exstat axillaris ; modo occurrit bracteolatus 

 modo nudus, modo pedunculatus modo sessilis, nunc e foliorum 

 frondosorum axillis surgens nunc e bracteis, bracteis subsolitariis 

 vel in amentum collectis, amento hinc simplici illinc in primo 



(1) Cf. e. gr. « ramulum monstrosum Ahietls » in L,. C. Rictiard, Comm. de 

 Conif. et Cycad,, t. 12, 



