DU DÉVELOPPEMENT DUS CHAMPIGNONS PAUAS1TES. 117 



ovoidca vel subglobosa, distincte pedicellata, apice obtusissima, 

 membrana dilute violascentc. Oosporse médiocres, cpisporio sor- 

 dide fusco. 



In Urticœ urentis L. ibliis legi, in agro franco fur ta no. In Gallia 

 et Anglia a cell. Desmazicrcs et Berkeley (« On leaves oflhe com- 

 mun Netlle») lectaest. Rara esse videturin Germania australiore, 

 saltem frustra ssepc qusesïta est. Csespites conidiferi maculi formes, 

 densi, humiles, pallide violascentes, in foliorum pagina inferiore 

 proveniunt. Stipites conidiferi illis Peronosporœ effusœ valde si- 

 miles surit. 



Descriptio a cell. Berkeley et Broome l. c. data ad nostram non 

 quadrat. Specimina galliea et anglica non vidi ; icône autem visa, 

 quam ad specimina Desmazieriana cel. Berkeley delineavit et cum 

 Casparyo in litteris communicavit, non dubito fungum meum, 

 speciem Libertianam et Berkeleyanam rêvera sistere. 



M. P. Ficariœ ïulasne, Comptes rendus, 26 janv. 1854. 

 P. grisea Rabenh., Herb. myc, n° 322. P.nivea ex parte, Unger 

 Bol. Zeit.,\. c. 



Exs. Rabenh. 1. c. et Fung. europ., n° 85. Fuckel, 1. c. n° 3. 



Stipites conidiophori humiles, plerumque 5-6-ies aequaliter v. 

 inaequaliler dichotomi, rami ultimi et penultimi arcuatim deflexi v. 

 inflexi, ultimi plerumque longe subulati. Conidia late ellipsoidea, 

 utrinque obtusissima, membrana sordide et dilute violacea. Oospo- 

 rarum episporium pallide fusco-lutescens. 



Habitat Ranunculum Ficariam L., nec non R. repentem, bulbosum, 

 acrem L. Totam plerumque plantam occupât et ubique (radice floribus- 

 que exceptis) fructificat. 



18. P. Tri foliorum DBy. P. grisea var. Casp., Rabenh., Herb. 

 myc.,edit. 2, n° 775. Fung. europ. 7 n° 375. Fuckel, Fung. rhen., 

 n° 9. 



Stipites conidiophori late esespitosi, œqualiter v. insequaliter 

 6-7-ies dichotomi, (raro trichotomi, ramis primariis 4-5-ies di- 

 chotomis) ; rami ultimi subulati acuti leviter curvati. Conidia ellip- 



