8 VERZAMELING van UITHEEMSCHE 



twee voorwaards en twee agterwaards , gelyk in alle Pappegaaijen. Zy zyn met eene 

 ruuwe Schubbige Huid, van donkere Vleefchkleur , bedekt. De Klaauwen zyn fterk, 

 krom en zwart. 



Deeze Vogel behoorde in 't eerft den Heer Karel Wager, die hem aan den 

 Hertog van Richmond vereerde. Deeze liet hem voor zyne Lief hebbery door 

 my afbeelden, doch gaf my ook verlof, om eene andere Tekening daar van voor 

 my te maaken. Het was een zeer fraaije Vogel , die altoos op de Hand tragtte te 

 zitten, en, wanneer men hem daar op nam, maakte hy, by herhaaling, zodanige 

 beweegingen, als of hy paaren wilde; weshalve ik hem voor een Mannetje hield. 

 My is niet bekend, dat hy ergens befchreeven zy. 



PLAAT X. 



De kleine Havik (10), 



De zwaarte van deezen Vogel is drie Oneen en zefïien Scrupels. Hy heeft het 

 Grondftuk van de bovenfte Snebbe met geel Wafch gedekt. De Oogkring is geel, 

 de Kop Loodkleurig ; doch van boven heeft de2elve eene groote roode Vlak; 

 Rondom het agterfte deel van den Kop vertoonen zig zeven zwarte in orde ftaande 

 Vlakken. De Hals en de beide voorlyke zyden van den Kop zyn roodagtig wit : 

 de Rug is ros en met zwarte dwarsftreepen overtoogen. De Slagpennen der Wie- 

 ken zyn donkerbruin; doch voor 't overige zyn de Wieken blaauw, en, even als de 

 Rug, met zwart getekend. De Staart is roodagtig tot aan zyn End, dat een Duim 

 breed en zwart is. De Borfl en Buik zyn bleekrood ; de Pooten en Voeten geel. 



Het Wyfje is van het Mannetje in de volgende opzigten verfchillende. Deszelfs 

 Wieken en Rug hebben overal de zelfde Kleur als in het Mannetje. De Staart van 

 het Wyfje is , gelykerwys de Rug , met zwarte Streepen overdwars getekend; 

 doch aan deszelfs Bord is niets roodagtigs, gelyk aan het Mannetje, zigtbaar. Zy 

 bly ven het geheele Jaar door in Virginie en Karolina , en vangen niet alleen kleine 

 Vogeltjes, maar ook Muizen, Haagdiflèn, Kevers, en wat dies meer is. 



PLAAT XI. 



De klein/ie, groene en roode, Indiaanfche Parkiet of Guineefibe Mofch (il). 



Op deeze Plaat, die naar de Natuur en niet naar eene Tekening gemaakt is, wordt 

 deeze Vogel in zyne Natuurlyke grootte vertoond. Hy is kleiner dan de kleine 

 Roodkoppige Pappegaay , die men gemeenlyk ons in Engeland overbrengt , en welke 

 in Albins Hifbrie der Vogelen, bladz. i$. van 't Derde Deel, zeer wel is afge- 

 beeld en befchreeven ; hoewel zyne Afbeelding wat te klein is uitgevallen. De Vo- 

 gel, naamelyk, is wat grooter dan de gene, dien ik hier voorgefteld heb, zynde 

 het allerkleinfte flag van Pappegaaijen , dat van my ooit is gezien. Dezelve heeft een 

 Bek van figuur als die der groote Pappegaaijen , en van een fchoone Oranje-geele 

 Kleur. Ik heb daar aan geen Vlies of Velletje, dat het Grondftuk bedekte, kunnen 

 waarneemen. De Neusgaten waren in 't bovenfte gedeelte der Snebbe, digt by elkan- 

 der , en allemaal aan de Vederen van het Voorhoofd , geplaatft. De Oogen zyn met 



een 



(10) Accipiter minor. Catesb. Car. I. T. 5. iEfalon Eüw.Av. I. T. 6. Pfittacus minimus viridis cum Fronte 



CarolinenGs. Briss. Av. I p. 386. ï. 32. fig. 1. Falco & Gula rubra. Frisch Av. IV. ï. 54- Pfittacula Gui- 



Sparverius. Linn. Syfi. Nat. XII. Gen. 42. Sp. 20. neënfis. Briss. Av. 4. P- 387- Pfittacus Pullarius aut 



Nat Bijl. IV. Sc. BI. \66. PI. 31. fig. 2. Galgukis. Linn. Syfi. Nat. XII. Gen. 45. Sp. 45, 46. 



(u) Pfittacus minimus viridis & ruber Indicus. Nat. Hifi. IV. Sc. BI. 269. 



