en ZELDZAAME VOGELEN. tj 



PLAAT XVL 



De Karolinifcbe Geitenmelker (16). 



Deeze Vogel komt mét de befchryving overeen, welke dé Heer WiLLOUGHBYi 

 bladz. 107, van een anderen van gelyken naam geeft, doch is wat kleiner. Zy be- 

 vinden zig zeer overvloedig in Virginie eri KaroJina, alwaar men ze de Ooftindifcbe 

 Vledermuizen noemt. [De grootte is omtrent als die van eene Koekkoek]. Zy laa* 

 ten zig het meeff. des avonds, inzonderheid mét betrokken Lügt* zien. Wanneer 

 'er Regen zal komen, dan is de Lugc met dezelven opgevuld, en alsdan vervolgen 

 én vangen zy de Vliegen en Kevers. Hun Gezang beftaat in een louter Ge- 

 ichreeuw ; doch, wanneer zy zig nederlaaten , en, om van den Grond op te komen * 

 vlug wederom öpwaards ftygen, dan nlaaken zy een ongewoon hol Geluid, dat in- 

 zonderheid de vreemde Luiden in de Avondfchemering voornaamelyk befpeuren, 

 zonder de oirzaak daar van te zien. Dit Geruifch komt met dat gene overeen, 

 't Welk de Wind in een hol Vat blaazende Veroirzaakt, en daarom geloof ik, dat het- 

 zelve daar van daan komt , dat zy met ópgefperde Kaaken fhël tegen de Lugt aart 

 vliegen , om hunne Prooy té Vangen , welke in Vliegert , Kevers of Torren en an- 

 dere Infekten, beftaat. 



Gèwoonlyk leggen deeze Vogels twee Ëijeren , die in gedaante , grootte en 

 kleur, naar KieVits - Eijeren gelyken. Ï2y leggen dezelven maar op de bloote 

 Aarde heer. 



Ik heb de Maag van een Geitenmelker met halfverteerde Torren en andere In- 

 fêktert opgevuld gevonden, eri onder deeze overblyfzelen fcheenen my ook de Poo- 

 ten van een Mol-Krekel (Gryllo-Talpa) te zyn; doch zy waren zo verteerd , dat ik my 

 dienaangaande niet kon verzekeren. Dewyl het echter beiden Nagtdieren zyn, zo 

 is dit te waarfchynlyker. 's Winters ziet men deeze Vogels niet. De Mol-Krekel 

 wordt in Virginie en Karolina , gelykerwys in Engeland , op Moeraffige Gronden 

 gevonden, en fchynt van de onze niet te verfchillen. 



PLAAT -XVII. 



De zwart en wit bonte Tsvogel (17)* 



Deeze Vogel is zo groot als èene Zing- of Witte Lyfter, en de Afbeelding ver- 

 toont hem in zyne Natuurlyke grootte. Hy heeft een lange regte Snebbe; den 

 Kop , die tevens lang is , plat van boven , en eenen korten Hals : doch de Kop 

 fchynt, naar evenredigheid van het Lyf, niet zo groot te zyn, als in anderen van 

 dit Geflagt. Hy heeft zeer lange Vlerken en eene lange Staart. Alle Soorten vari 

 Ysvogelen hebben korte Pooten. De Bek is lang, aan 5 t Grondfiuk zeer dik en loopt 

 in eene fcherpe Punt üit. Deszelfs Kleur is zwart en het bovehfte deel heeft aari 

 ieder zyde een Geutje, in 't welke, digt aan het Grortdftuk, dë Neusgaten ftaart. 

 De Oogen zyn regt boven de hóeken van den Bek geplaath:. De Kruin van 't 

 Hoofd en 't agterfte van de Nek zyn zwart. Van de hoeken des Beks afloopt, on- 

 der de Oogen, een breede zwarte Streep, die agter den Hals zig met dë gezegde 



Kleur 



(iÓ) Caprimulgus. Catesb. Car. I. T. 8 Briss. Av. (17) Ifpida ex albö & nigro varia, Perfica. Edw, 



II. p. 470. T. 44. Jonst. Av. 53. T. 20. Alb. Av. I. Av. I. T. 8. Briss. Av. IV. p. 520. T. 39. f. 2. Alceda 



p. 10. T. 10. Caprimulgus Europaens. Linn Syfi. Nat. rüdis. Linn. Syfi Nat. XIL Gen. 62. Sp. 12. Nat. HUI, 



XII. Gen. 1 1 8. Sp. 1. Nat. Hifi. IV. Sc. BI. 6i6 t IV. Sc. BI. 407. PI. XXXVl. f, 2. 



L Deel D 



