EN" ZELDZAAM E' VOGELEN. 2 x 



brengen, als maar doenlyk is, en zyn des te meer te vreezen , om dat de beide Soor- 

 ten fchoolswyze met elkander vliegen, en, de Broedtyd uitgezonderd, altoos by elk- 

 ander blyven, waar door zy dan, het geheele Land door, veel fchade veroirzaaken. 

 Schiet men onder den hoop, dan zullen gemeenlyk van beide Soorten eenigen ge- 

 troffen zyn; doch, eer men weder laaden kan, zyn 'er dikwils op de zelfde plaats 

 meer by elkander, dan 'er geween: waren, voor dat men op dezelven fchoot. Hen 

 zyn de flimfte en fchadelykfte Vogels door het geheele Land, 



^ Deeze* Vogel fchynt die gene te zyn , welken Hernandex Acolcbicbi noemt; 

 zie Wjix. Ornitb. p. 391. Zy bouwen haar Neft in Karolina en Virginie niet op 

 Boomen, maar altoos in Rietboflchen op 't Water, vlegtende de Punten van het Riet 

 Zeer konftig \n elkander en haar Neft daar onder zodanig maakende, dat het van bo- 

 ven gedekt is, en van onderen door 't Water ook niet nat gemaakt wordt. Anders 

 zyn het tamme en vlugge Vogels , die men het /preeken en zingen leeren kan. De 

 Wyfjes zyn merkelyk kleiner dan de Mannetjes , graauw gefpikkeld , en aan de 

 Wieken niet zo hoog rood. 



Het Jfafchboompje met breede Myrtbebladeren. (*) 



Dit is een Heeftergewas, dat gewoonlyk niet meer dan drie Voeten hoog groeit , 

 zynde daar door, als ook door de breedte van zyne Blaadjes, gemakkelyk van de 

 gewoone Myrtheboomen te onderfcheiden. Van deszelfs Beften wordt in Karolina 

 Wafch gemaakt. 



PLAAT XXVII. 



De groen gevleugelde Duif (27)* 



Deeze Duif is op de Plaat in haare Natuurlyke Grootte voorgefteld. Zy is meer 

 rond- dan langlyvig, en haar Staart, zo Wel als de Wieken, zyn zo lang niet, als in 

 de meefte andere Soorten van Duiven. Naar myn oordeel is het de fchoonfte onder 

 allerley flag van Duiven, dat ik ooit heb gezien. Haar Bek is bykanseen Duim lang 

 en taamelyk dun , en van deszelfs Punt tot aan de Neusgaten , zo wel in de bovenfte 

 als onderfte helft, Scharlaken rood: maar van de Neusgaten tot aan den Kop bleek- 

 blaauw, en boven verheft hy zig een weinig. Het Oog is donker, het Voorhoofd 

 wit, en van hetzelve loopen twee witte Streepen, over de Oogen heen, naar het 

 agterfte gedeelte van den Kop, wiens Top blaauvvagtig is en de zyden, zo wel als 

 die van de Hals en Borft, Roozekleur. Het agterfte van den Hals verandert allengs, 

 van de Zyden af, en wordt donkerer rood. Het Lyf is Oranjeachtig; doch deeze Kleur 

 verdwynt ongewaarwordelyk , door haare vermenging met het Roozekleurige van de 

 Borft. De bovenfte zyde der Wieken is, naar dat de Lichtftraalen daar opvallen, 

 ichoon groen, of in een andere plaatzing glanzig Koper-, ja zelfs Goudkleur. De 

 grootfte Slagpennen zyn vuil zwart. De Schouder of de bovenfte rand der Wiek, 

 heeft kleine witte Vlakken. Onder de Dekvederen der Vlerken was een enkele witte 

 Pluim, doch ftegts aan de eene zyde. De Zyden, onderde Wieken, hebben met 

 het Lyf eenerley Kleur. De Dekvederen zyn aan den binnekant der Wieken donker 

 Kaneelkleurig, en de inwaardfe Baarden der Slagpennen hebben, een goed end wegs 

 van haaren oirfprong af, naar het End toe, dergelyke Kleur, doch verder zyn zy 



don- 



t (*) Myrtus Brabanticae fitnilis Cafolinienfa, humi- (27) Columba Indica Alis viridibus. Edw. Jv. I. T. 



Hor, foliis latioribus & magis ferratis. Catesb. Car. I. 14. Palurobus Amboinenfis. Briss./&>. I. p.150. T.15. 



T. 13. Myrtus foliis lanceolatis ferratis, fru&u baccato. fig. i. Columba Corpore purpureo, Humeris viridibus, 



Hort. Cliffort. 455. Royen. Lugd. Bat. Prodr. 527. My- Pileo cserulefcente. Columba Indica. Linn. Syjl. Nat. 



rica Cerifera. Linn. Spet Plant. Ed. II. Tom. a. p. 1453. XII. Gen. 104. Sp. 29. Nat. Bijl. V. St. BI. 452. 



I Deel F 



