én ZELDZAAM E V O G Ë L E R § j 



k ook eenigszins in 't gezigt komen, wanneer de Wieken geflooten zyn,) van 

 bïaauwagtige Kleur, en tevens digt bezet met zeer Fyne donkerbruine of zwartagtiVe 

 dwars-Streepjes. De Hals, de Rug, de Wieken en de Staaft, zyn van boven donker- 



de Rug heen, uitftrekken , en maar een weinig afgebroken zyn. De groote Slap-- 

 pennen vallen een weinig donkerer, dan de Dekvederen der Wieken, en fchoon de 

 Staart de Kleur van 't Lighaam heeft, zyn doch derzelver buitenfte Vederen donkerer 

 en byna zwart: maar het uiterfte End van deeze is, byna een Duim lang, wit. De 

 Footen en Voeten zyn nagenoeg als in andere Duiven , doch bleeker rood dan 

 gewoonlyk en hebben de Klaauwen bruin. Offchoon ik veelerJey verfchillende Kleu- 

 ren van deezen Vogel bygebragt heb, moet men zig doch niet verbeelden, dat twee 

 van deeze Kleuren zig zodanig van elkander onderfèheiden , als een paar tegen elkan- 

 der aan gezette Vlakken: maar de eene Kleur vereenigt én vermengt zig met de an- 

 dere, gelykerwys een Konft- Schilder zyne zagtfte Schaduwen aanbrengt. 



Ik heb deeze Tekening naar den leevenden Vogel , in 't Huis van den Heer Karel 

 Wager, te Parfons -.Green, gemaakt. Dezelve was, zo my zyne Gemaalin be- 

 rigtte, uit Ooftindie gekomen. 



PLAAT XXXII. 



De groote zwarte Specht., met een witten Bek én roode Kuif (32). 



Deeze Vogel weegt twintig Oneen, en is ongevaar zo groot, of ook wel wat 

 grooter, dan eene Kraay. £yn Bek is zo wit als Elpebeen, drie Duimen lang, en 

 heeft, van zyn Wortel af tot aan de Punt, een Groef of Geutje. De Oogkring is 

 geel en het agterlle deel van den Kop praalt met een groote fpitfe Kuif van Scharlaken 

 roode Vederen. Aan ieder zyde van den Hals loopt, van het Oog af naar de Wieken 

 toe, een Haakvormige witte Streep. Het onderfle deel van de Rug en Wieken is 

 wit, tot aan de groote Slagpennen: voor \ overige is deeze Vogel t'eenemaal zwart. 



De Indiaanen van Kanada agten den Bek van deeze Spechten Zeer hoog, en maaken 

 daar van Kroonen voor hunne Helden en Vorfien, doordien zy deeze Bekken, met 

 opwaards gekeerde Punten, in eenen Ring vaft zetten. Alzo de Noorder Indiaanen, 

 in hunne koude Landen, geene Zodanige Vogelen hebben, koopen zy dezelven van de 

 genen die Zuidelyk woönen , en geeven , Voor éénen Bek , twee of drie Gemzen-Huiden, 



Deeze Vogels Jeeven voornaamelyk van Mieren, Houtwormen en andere Infèkten, 

 welke zy uit rottige Boomen hakken. De Natuur, naamelyk, heeft hunnen Bek zo 

 toegericht, dat Zy in den tyd van één of twee Uuren een korf vol Spaanderen maa- 

 ken- weshalve zy van de Spanjaarden Carpenteros, dat is Timmerluy, getyteld wor- 

 den; [doch in Duitfchland geeft men ook, wegens het kloppen op de Boomen, den 

 naam van Timmerman aan den gewoonen Specht.] 



De Eik met Wilgen- Bladeren (*). 



Deeze Eik groeit niet, dan in Iaage vogtige Landftreeken. Haare Bladen zyn lang 

 én imal, met eenen effenen Rand, en gelyken zeer veel naar Wilgen- Bladeren. Het 

 Hout is week en heeft dikke Vezelen, deugende ook tot gebruik zo goed niet, als 

 het Hout der andere Soorten van Eikeboomen. By zagt Winter- Weer behouden zy 

 in Karolina haare Bladen , doch in Virginie laaten zy dezelven vallen. 



PLAAT 



(32) Picus maximus Roflro albo. Catesb. Car. I. T. (*) Quercus, ah pötius Ilex, Marilandica, folio Ion- 



16. Picus niger Carolinenfis. Briss. Av. IV. p. 26. Ipe- go, angufto, Salicis. Catesb. Car. I. T. 16. Quercus 



cu. Marcgrav. Braf. 207. Picus imbrifostus. Nier. foliis lanceolaÉis integerrimis glabris. Gron Virg.ïiy. 



Nat. 223. Will. Om. 301. Picus principalis. Linn. 149. Quercus Phelloa. Linn. Spec.Plant.Ed.il nixti 

 Syji. Nat. XII. Gen. 59. Sp. 2. Nat. Hifi. IV. St. BI. 376. *••■»*** 



l Deel. G 



