en ZELDZAAME VOGELEN. 



27 



een Pappegaay of andere Vogelen, kan Ieeren uitfpreeken. Zy komen, zo men 

 zegt, van 't Eiland Borneo, en het is waarfchynlyk dat deeze van daar, of van de na- 

 hyJeggende plaatfèn , gekomen zy. De Schepen der OorTinduche Kompagnie heb- 

 ben ze mede gebragt. Zie de Afbeelding van den Heer Albin, in deszelfs Vogel- 

 Hifiorie, het Tweede Deel, Tab. 38. 



PLAAT XXXIV. 



De zwarte Roodkoppige Specht (34). 



Hy weegt negen Oneen. Zyn Bek is hoekig , twee Duim lang en Loodkleurig. 

 De Hals is kort, de Oogkring Goudkleurig, en omgeven met eene Loodkleurige 

 Huid. Het geheele bovenfte gedeelte van den Kop is verfierd met eene groote Schar* 

 laken roode Kuif of Kwaft van Haair, waar onder, van het Oog naar agteren toe, 

 een fmalle witte Streep loopt b en onder deeze is een breedere zwarte Streep. Een 

 roode Vlak bedekt een gedeelte van de ondérfte helft des Beks en van de Keel: het 

 overige van den Hals is, uitgezonderd het agterffe zwarte deel, bleek geel, en wordt 

 van eene fmalle zwarte Streek verdeeld. Het bovenfte deel der buitenfte Baard van dé 

 Slagpennën is wit; daar boven ftaan, by den rand van de Wiek , een of twee wit- 

 te Vlakken , en midden op de Rug een grootere van dêrgelyke Kleur. Al het overige 

 van 't bovenfte deel des Lighaams en van den Staart, is donker zwart. 



Het onderfcheid tuflchen Mannetje enWyfje befkatin de roode Vlak, welke een 

 gedeelte van de ondérfte Snebbe bedekt. En , daar de geheele Kuif van 't Mannetje 

 rood is, heeft het Wyfje het Voorhoofd bruin. Buiten de Infèkten, welken deeze 

 Vogels uit de rottige Boomen haaien,' en die derzelver gëwoone Voedzel zyn, doen 

 fcy aan de Spaanfche Tarwe (Maiz) ook veel fchade : want zy hakken Gaten in de 

 Enodfên > waarin de Korrels zitten, zo dat de nattigheid in dezelven indringt. 



De ahyd groene Eik? met fmalle Bladeren (*). 



Deeze Boom wordt gewoonlyk by de veertig Voeten hoog : zyn Hout is grofdraa- 

 dig, harder en taaijer dan dat van andere Eiken. Aan zoute Moerailèn, daar zy ge^ 

 woonlyk groeijen, worden Zy zeer groot. Hunne Stammen zyn ongelyk, en groep- 

 jen gemeenlyk fcheef of over zyde hangende , waarvan de Jofïè vogtige Grond, als 

 ook de Stroom , die de Aarde wegfleept , de oirzaak is. Op hooge plaatfèn groeijen 

 zy regt, met eene regelmaatige pieramidaale Kroon, en behouden hunne Bladen het 

 geheele Jaar door. Dé Eikels zyn zoeter dan alle anderen, en de Indiaanen vergade- 

 ren daarvan een Voorraad , om hunne Wildbraad- Soupen daar mede dik te maaken : 

 bereidende die Eikels ook op andere manieren. Zy perfèn, verder, een aangenaame 

 en gezonde Olie daar uit, welke weinig te kort fèhiet by Amandel -Olie. 



PLAAT XXXV. 



De blaauwe Merel of eenzaame Mofcb (3 fy 



Ten aanzien Van de grootte , de geflalte des Lighaams en de evenredigheid van 



des- 



(34) Picus niger maximus Capite rubro. Catesb. Car. (35) Meruia coerulea , Pafler foJitarius dictus. Edw„ 



I. T. 17. Picus Virginianus pileatus. Briss. Av. IV. Av. I. T. 18- Briss. Av. II. p. 282. PafTer fblitarius 



p. 29. Picus pileatus. Linn. Syft. Nat. XII. Gen. 59. congener. Aldrov. Om. II. p. 517. Will. Ornith. p. 



Sp. 3. Nat. Hifi. IV. St. BI. 377. 141. Turdus folitarius. Linn. Syft. Nat. X. p. 170. N. 



(*) Quercus fempervirens foliis oblongis nonfinuatïs. 5. Turdus cyanus. Syft. Nat. XII. Gen. 107. Sp. 24. 



D. Banister. Catesb. Car. T. 17. Quercus Phellos. Var. Nat. Hifi. V. St. BI. 49 5. 



b. Linn. Spec. Plant. Ed. II. p. 1412. 



G 2 



