en ZELDZAAMÉ VOGELEN, 3$ 



PLAAT XLIX. 



De groene 'V liegenvanger met den zwarten Kop (49). 



Deeze Vogel is in zyne Natuurlyke grootte vöorgefleld. Ten aanzien van de fe 

 ftalte zynes Lighaams gelykt hy naar een Roodborftje. De Bek is dun, van middel- 

 maatige iangte, en aan de Punt, die fcherp is, een weinig nederwaards geboogen. 

 Van boven is hy donker of Hoornkleurig, van onderen wat bleeker en by den Kop 

 eenigermaate geel. De Top, de Zyden en het agterfte van den Kop, zyn als met 

 een Kap van zwarte Vederen bedekt, welke een hoek maakt onder ieder Oog. Dë 

 Oogen zitten midden in 't zwarte ter wederzyden van den Kop. Dë Keel, tot aari 

 den Bek toe, en hetgehëele overige gedeelte van den Vogel, is van eene egaale, 

 blaauwagtig groene Kleur. De SJagpenhen zyn wat donkerer dan de andere deelen; 

 inzonderheid de grootfte of uit wendigfïe, welke het groene allengs verliezen en aan 

 de Punten zwartagtig worden. De Pooten eil Voeten , die in Geftalte met de Voe- 

 ten van andere kleine Vogeltjes overeenkomen , zyn donker Loodkleurig. 



De Bkauwkoppige groene f^liegenvanger (*). 



Deeze Vogel komt, in Gedalte en Grootte, met den voorgaanden overeen, of; 

 zo 'er in vergelyking van dezelven met elkander eenig onderscheid mogt zyn, dari 

 zou ik deezen voor kleiner houden. De Bek k ais die van den anderen gefatzoeneerd : 

 van boven bleek Aféhgraauw of wit, en aan het Grondfluk bleekfi : zynde het on- 

 derfte gedeelte donker Afchgraauw. Het hovende van den Kop en deszelfs Zyden 

 zyn helder blaauw. De Keel is regt onder den Bek een weinig wit. De Hals, het 

 geheele Lyf en de Staart, zyn regt geelagtig groen. Op de Wieken is by den Schou- 

 der, of digtft aan den Kop, éene rondagtige blaauwe Vlak. De Dekveders en Slag- 

 pennen zyn geelagtig groen: uitgenomen de grootften, die eene donkerbruine of 

 zwarte kleur hebben. Van onderen is de Staart donkeren de Pooten zyn, zo wel als 

 de Voeten, dof geel. Klein heeft deeze genoemd, de groene Kwikfhart met eeri 

 blaauwen Kop. 



Deeze beide Vogeltjes worden in het Kabinet Van den Hertog van Richmond 

 bewaard, en zyn oirlprongelyk van Suriname. Dewyl zy elkander, in Geflalte en 

 Kleur, dermaate gelyken, zo zou ik bykans gelooven , dat zy Mannetje en Wyfje 

 zyn van eene zelfde Soort : doch het is moeielyk hier in met zekerheid iets vafl te 

 flellen, wanneer men niet in 't Land zelf ge ween 1 is, vari waar zy afkomftig zyn, 

 en dus daarop naauwkeurig agt heeft kunnen geeven. Men kan deeze Vogeltjes tot de 

 genen t'huis brengen, die klein zyn, met dunne Bekken, en de Staart van eenerley 

 Kleur met het Lyf hebben. Ik geloof niet, dat zy tot nog toe zyn afgebeeld of be- 

 fchreèvem 



(49) Mufcicapa viridis Capite higfo. Èdw. Jv:ï. Stuk , bladz. 584. 

 T. 25. Motacilla viridis, Remigibus prioribus nigrican- (*) Mufcicapa viridis Capite cceruleo. Edw. Av, h 



tibus. Motacilla Spiza. Linn. Syfi. Nat. X. Gen. 99. T. 25. f. 2. Linn. utfapra. 

 Sp. 27^ Groene VJiegenvanger. Nat. Hifi. I. D. V. 



Ê 2 PLAAT 



