46 V ER Z A ME LI NG van UITHE E M S C H E 



is, ter breedte van een half Duim, zwart. De Dekveders zyn, boven aan de Staart, 

 onzuiver Oranjekleur: de Pooten, Voeten en Klaauwen, bruin. Ik heb deezen Vogel 

 van den Heer Catesby bekomen , wien hy van Gibraltar tóegezonden was. 



P L A A T LVI. 



De roode Lyjler (56)» 



Deeze is een weinig grooter en dikker dan degraauwe lang geftaarte Lyfter; van 

 Plaat L1V. Zyn Bek is wat lang en krom: de Gogen zyn geel. Het geheele ho- 

 vende gedeelte des Lighaams is bruinrood of Voskleurig, uitgenomen de inwaardfè. 

 Baarden der Slagpennen, die donkerbruin zyn, en de Dekveders der Wieken, die 

 aan 't End eene vuil witte Kleur hebben. De Staart is zeer lang, en komt in Kleur 

 met de Rug en Wieken overeen. De Hals , Borft en het geheele onderfte deel des Lig- 

 haams, zyn vuil wit en donkerbruin gevlakt: de Pooten en Voeten zyn bruinachtig. 

 In Virginie noemt men hem de Franfche Spotvogel. Hy heeft een verwiflèlende 

 Zang, die nogthans ? t Gezang niet evenaart van den graauwen lang geftaarten Lyfter. 



De zwarte Druif kerfen Boom (*). 



Deeze Boom heeft, ten aanzien van zyne Geftalte, veel overeenkomt met onze 

 gewoone Kriekeboomen. Hy groeit in de digte Boflchen van Kanada menigvuldig, 

 en wordt zelden dikker dan eens Menfchen Been; doch, zo men hem in een vryen 

 Grond verplant, dan wordt hy zo zwaar, dat eenigen de dikte van twee Voeten over 

 't kruis hebben. In Maart draagt hy nederwaards hangende troflèn van witte Bloe- 

 men, op welken kleine groenagtig zwarte Kerfèn volgen, die als de Aalbeflèn aan 

 Riften zitten, welke vyf Duim lang zyn. Aan eenigen van deeze Boomen zyn de- 

 zelven zoet en aangenaam; aan anderen bitter. De Brandewyn, uit derzelver Sap 

 bereid, wordt voor den beften gehouden, en de Stam is beter dan die van anderen, 

 om Kerlèn daar op te Enten. Zy worden van de Vogelen, doch van de Lyfters 

 inzonderheid, zeer bemind. 



PLAAT LVIL 



t Bet graaum Roodfiaartje met een zwarte Keel \jf). 



c .De AFBeelding fielt dit Vogeltje in Natuurlyke grootte voor, het welk, zo ten) 

 aanzien van dezelve als van de Geftalte, overeenkomt met het gewoone Roodftaartje. 

 Be Bek is dun , van middelmaatige langte en donkerbruine Kleur. Een klein ge- 

 deelte van den Kop is van vooren, boven den Bek, benevens deszelfs Zyden en de 

 Keel, zwart. Agter het zwarte vertoont zig, voor aan den Kop, een (malle witte 

 ruimte,, welke zig wederzyds, terugwaards, over de Oogen heen uitftrekt. Het 

 fcovenfte vanden Kop, de Nek, Rug, en Dekveders der Wieken, zyn blaauwag- 

 tig graauw of Afchkleurig. De Slagpennen trekken wat meer naar 1 bruine. De uit- 

 ï t wendige 



(<6) Turdus rufus. Catesb. Car. I. T, 28. Turdus 43. Tab. 339. _• , „ . . T ^ 



Carolinenfis. Briss. Üte IF. p. 223. Turdus rufas. (57) Ruticill» Borfa cinereo. Edw. /h. I. T. 29; 



tiNN Syft. Nat. XII. Gen. 107. Sp. 9. Nat. Hifi. An Rubecula Gula nigra. Frisch. Aih T. 19. Briss. 



V- Stuk bl. 487. <&>' lu - P- 4°3- Matacilla PiwEDiciirus. Linn. Syft. 



'(*) CtraG fimïlïs At-bufeula Mamna,. Padi folio, Nat. XII. Gen. 114.. Sp; 34- flfc. B\fL V. Stuk* 



Flore albo, Fruótu parvo, racemofo. Pluk. Mantifil bl. 5$°> ' 



