74 VERZAMELING van UïTH E E M SC H È 



ben. De Hals en Bord zyn vuil rood; het Lyf is wit. Deeze Vcgei vliegt zeer ge- 

 zwind, doordien hy zeer lange Wieken heeft : weshalve hem ook de Havik gemeen- 

 .lyk te vergeefsch vervolgt. Het zyn onfchadelyke Vogeltjes, enkel van infekten 

 leevende, die veel naar ons Roodborftje gelyken. Zy maaken hunne Neden in holle 

 Boomen. Men vindtze in de meede deelen van Noord- Amerika: want ik hebze in 

 Karolina, Virginie, Maryland en op de Bermudifche Eilanden , gezien. 



Kleine ongedoornde Tuinde ^ met roode Beffen (*). 



Deeze Plant kruipt menigmaal langs den Grond, en heeft Bladen naar die der Hol- 

 wortel- Plant gelykende. Zy daan beurtlings aan de dunne Ranken , aan welken lan- 

 ge Trosjes van kleine, roode, Eyvormige maar puntige Beflèn hangen, waarvan 

 ieder een zeer harden ronden Zaadkorrel bevat. 



PLAAT XCV. 



JJ^hterhoen met gefpoorde T^ieken (95). 



Deeze Vogel behoort tot het Geflagt der Waterhoentjes. Wjlloughby heeft 

 eenen byna dergelyken in Gedalte, doch van andere Kleuren, befchreeven. De Af- 

 beelding (lelt hem in de Natuurlyke grootte voor. De Sneb is byna anderhalf Duim 

 lang, geel van Kleur, en de Neusgaten daan in dezelve, wederzyds, byna in 5 t mid* 

 den. Aan het Grondduk van de boven- Kaak heeft hy een kaale Huid,gelyk andere 

 Waterhoentjes, doch welke daar in onderfcheiden is, dat zy als een flappe Lap ne- 

 derhangt. Van boven zyn in dezelve drie Inihydingen; van onderen is zy met den 

 Kop vereenigd en geelagtig van Kleur, doch ik geloove dat zy* toen de Vogel nog 

 leefde, rood is geweed; inzonderheid dewyl dit Lighaamsdeel in de Vogelen, wel- 

 ken Markgraaf in Brafil gezien hadt , aldus befchreeven wordt. De Kroon op den 

 Kop is bruin, met eenige donkere Vederen daar onder gemengd. Van de hoeken des 

 Beks loopt, wederzyds, door deOogen heen, naar het agterde van den Hals een zwar- 

 te Streep, en boven de Oogen zyn witte Streepen. Het onderde van den Kop, Hals* 

 Bord, Buik en de Schenkels zyn, benevens de onderde Dekvederen van de Staart * 

 wit, maar de zyden van den Buik en de Schenkels zyn met ettelyke roode Vlakken 

 gefprenkeld. Het agterde deel van den Hals is zwart, doch wordt, naar het begin 

 van de Rug toe, allengs bruin: het agterde van de Rug, daarentegen, de Stuit en 

 de bovende Vlakte van de Staart, 2yn purperkleurig; doch zo, dat zy tevens naar \ 

 Roozeroode trekken. De Vederen rondom de Schouders of by het Gewricht der 

 Wieken, zyn helder bruin; maar de Slagpennen fchoon groen en zwart gevlakt, uit- 

 gezonderd eenige weinigen van de kleinere naad aan de Rug, die een bruine Kleur 

 hebben. De eerde Dekveders boven de Slagpennen zyn zwart; hier boven daat een 

 ry van bruine Vederen, terwyl de overigen Roozerood of Purperkleurig zyn. De 

 binnende Dekveders van de Wieken zyn roodagtig bruin; doch het byzonderde aan 

 deezen Vogel is, dat hy voor aan het Gewricht der Wieken een paar derke, dik- 

 ke, korte, geele Spooren heeft, welke inwaards, met de Punten naar elkander toe, 

 gekeerd daan. De Pooten zyn zeer- lang, en tot boven de Knie met geene Vederen 

 bezet; de middelde Vinger is zo lang als het Schenkelbeen ; die op zyde daan zyn 

 wat korter: de agterde Vinger is zeer lang, en heeft eene geheel regte, naar een 

 Naald gelykende, Klaauw, die langer dan de Vinger is, en met denzelven niet kor- 

 ter dan de middelde Vinger van den Voorvoet. Deeze agterde Vinger heeft maar 

 één Gewricht, de binnende twee, de middelde drie en de buitende vier. Ik heb op 

 de Gewrichten der Vingeren in deezen Vogel zo naauwkeurig agt gegeven, dewyl ik 



in 



(*) Smi&x non fpinofa humilis , folio Ariftolochïse, V. p. 129. Parra variabih's. Ltnn. Syfi. Nat. XII. Gem 

 Baccis rubris. Catesb. Car. I. T. 47. 02. Sp. 4. Fuiica Spinoft. Linn Syfi. Nat. X. Gen. 



(95) Gallinula BrafilienQs Jacana diéla , Alis Cor- 82. Sp. 4. Scherpwiek. Nat. Hifi. L D. V. Sr. 

 nubus donatis. Edw. Av. I. T. 48. Jacana. Briss. Av. bladz, 276. 



