29 



tijd verwarmd. Overgoten met HCI. Daarna mei water. De 

 hoeveelheid afgescheiden SiO 2 was geringe 

 Bewijs II. 



13. Het zich bij hel indampen van de waterige oplossing (I 

 en de verwarming lot 120°C afgescheiden hebbende, in water 

 onoplosbare residu van de aschlaag bruischl met HCI op. 



14. Lostte er niet volkomen in op. Er bleef een briun 

 vlokkig residu (c) achter. Dit is afgefillreerd. 



15. De chloorwaferstofzuui' vloeistof werd door Cfij 2 K blauw. 



16. De aanwezigheid van CaO en MgO was genoeg bewezen. 



17. Een deel er van gaf 4- BaCl onmiddelijk =^=, niel in 

 N0 5 .HO oplossend. 



18. Het residu c in een buisje gespoten. Er bezonk een 

 vuilbruin gekleurd deel spoedig. Een fijn vlokkig wit poeder 

 zweefde in de vloeistof, hetgeen met een pipel afgenomen niet 

 oplostte in kokende NaO.CO 2 oplossing. 



H 1 . Door geconc. HCI werden de volgende verbindingen uit 

 de ascb opgelost of ontleed. Uit het bewijs zal blijken dat hier 

 niet dezelfde stoffen nog eens aangetoond zijn, die in de wa- 

 terige vloeistof voorkwamen. 



Sporen zwavelzuur , litaanzuur , kiezel 'zuur , ijzer oxydul oxyd ', 

 aluinaarde, kalk, magnesia, kali (natron twijfelachtig: ik bezit 

 geen spectroscoop.) 



Het zwavelzuur kunnen wij ons verbonden denken aan kalk, 

 tot gips. 



Het kiezelzuur met de aluinaarde , kalk , magnesia , kali (en 

 natron) en eenig ijzer, als een feldspath. 



Het litaanzuur met ijzer oxydul oxyd, als tilaanijzer, maar 



ook als tüanil (titaanzure kalk en kiezelzure kalk), misschien 



zelfs wel vrij als anatas of rutil, maar dan toch zeker in 

 geringe hoeveelheden, als ik aan het soort. gew. denk (Rutil, 



s. gew. 4.24, Anatas s. gew. = 4.19) zie J. 



Aanzienlijke hoeveelheden CaO en MgO moeten voor het Au- 

 git in aanmerking genomen worden. 



