ba a 



voorkwamen: Sporen van mangaan, sporen van chloor, zwavel 

 -uur en, belangrijk voor het in H. aangevoerde: titaanzuur. 



Verder kiezelzuur, ijzeroxydaloxyd, aluinaarde, kalk en magnesia. 



De reeds beschreven omslachtige methode van onderzoek is 

 ook hier gevolgd. 



K. Een deel van het residu, dat door water, door chloor- 

 waterstofzuur en door kokende koolzure natronloog uitgetrokken 

 en van dit laatste afgewasschen was is achtereenvolgend behan- 

 deld met Fl H. en S 3 .H 0. in een pt, schaal op een waterbad. 

 Daarna is het overtollige zuur boven de lamp uitgedreven. 



Verdere bewerkingen toonden de aanwezigheid der beide alcalien. 



Bekoeld is bij de grijswitte massa HC1 gevoegd. Verwarmd. 

 Daarna -f water. Er bleef een overschot. Gedecanteerd. Re- 

 sidu op het waterbad tot droog. Bewerking van boven 3 ma- 

 len herhaald. Daarna de zoutmassa gegloeid , omdat ik meende 

 dat mijn F1H kleurstoffen uit het kaoetsjoek fleschje, waar ik 

 het sedert jaren in bewaar, opgenomen had. Dit bleek even- 

 wel door ijzer verontreinigd te zijn. De zoutmassa in water 

 opgelost en deze oplossing behandeld als G 7. 



VI. 



Misschien bedrieg ik mij, maar gaande weg met den gang van 

 het hierbij aangeboden rapport won de overtuiging meer en meer 

 bij mij veld dat een bepaling der hoeveelheid van de verschillen- 

 de stoffen in dit zoo samengestelde mengsel de moeite niet loont. 



Geen asch zagen wij in chem. samenstelling gelijk blijven. 



Daarentegen is er, voor zoover ik weet, nog geen naar het 

 in dit verslag op den voorgrond tredende begrip behandeld. 



Glazig feldspath heeft de overhand in het mengsel, maar al 

 weerstaat dit de inwerking van zuren iets minder dan augit 

 (het klassieke werk van Bischof geeft ook hier weder cijfers. 

 Glazig feldspath verloor na een trekking van 24 uren 7 pGl., 

 aan Augit onttrok B. 5 pCt.) de grens eener scheiding weef 

 ik niet te bepalen. De analysen van feldspath, augit, magneet- 



