Evenwel schommelen de meeste opgaven om dit lage cijfer, 

 hetgeen wel een hij zondere vermelding verdient. 



De steeds op den voorgrond tredende asch ernptien, zijn vol- 

 gens de algemeene opvatting, immers de gevolgen daarvan, 

 <!at de afkoelende of reeds verharde lava door sterk verhitte 

 dampen (ook waterdamp) uiteengeslagen en tot fijn zand, resp. 

 asch, verdeeld wordt (*). Nu beval Ie 



asch van den G. Goentoer in 1843, volgens Maier, 0.257 pCt, 

 „ ,, Mèrapi „ 1846, „ R. v. Ton- 



ningen, 0.617 ., 

 „ „ Ternate „ 1850, „ „ 0.392 „ 



„ „ „ „ 1864, ,, Bleekrode, 0.954 „ 



„ „ „ G. Raoe „ 1864, „ „ 0.52 „ 



Daarentegen hevafte asch van een vulcaan op Guadeloupe 

 8 — 10 pCt. hygroscopisch water. In asch van den Coseguina, 

 vermoedelijk die van de eruptie van 1835, werd 6.5 pCt. ge- 

 vonden, (f) 



Lava van den Tangkoehan Praoe bevatte volgens Dr. 

 Prölss (§) 



5.95 pCt. water. 

 In verschillende hoeveelheden asch van den Elna vond S. v. 

 Waltershausen 5.6, 6.55, 6.65, 6.64 pCt. water, f*) 



E. Bij de vermelding van het soortelijk gewicht van vroe- 

 ger onderzochte aschsoorten van Indische vulcanen (-f-j-) had 

 ik gaarne daar een voorbeeld genomen of de asch onder alcohol, 

 petroleum, terpentijn, benzin, of een dergelijke vloeistof gewo- 



(*) Bischof, Vogelsang, Senft, Zirkel e. a. 

 (f) Senft pag. 364. 



(§) Meer gemeld Neues Jahrb. f. Mineral. pag. 427. 

 (*.*■) Zirkel Lehrb. d. Petrog. 



(ff) Nat. Tijdschr. v. N. I. 1851 en 1865, Java deel II v. d. duitsche 

 uitgave, pag. 84. 



