21 



A. a. zijn hoeveelheden asch van Djoc4ja, b. e. van Madiocn. 

 c. f. van Soera ha ija. 



Daar deze eenvoudige pewerkingen zulke aanzienlijke onder- 

 linge verschillen gaven verviel de kans hier een verklaring of een 

 aanwijzing te vinden voor het verschillend uiterlijk voorkomen 

 van de asch. 



Maar tevens ligt in deze cijfers een he vestiging van mijn 

 vermoeden omtrent het onzekere dier hepalingen. Daarom 

 nam ik een gemiddeld cijfer uit allen. 



In de residuen vertoonden zich met de loupe afzonderlijke 

 witte, naaldvormige kristallen en enkele rosetvormige, die mij, 

 door dien vorm, op het eerste gezicht aan Cladonia pyxidata 

 deden denken. 



De residuen waren nog al hygroscopisch. Zie verder G. 



D. Bij de hepaling van hef wafergehalte hadden 



5.1755 gram asch, na tnsschen 110° en 120° (). gedroogd 

 te zijn , een constant gew. 

 van 5*1595 ,, d. i. 



0.016 verlies == 0.5 pCt. 



Bij de roodgloeihitte verloor deze hoeveelheid nog meer in 

 gewicht. Het voorloopig onderzoek B. heeft evenwel reeds aan- 

 getoond dat dit niet enkel waterdamp is, afkomstig van het 

 watergehalte van de een of andere feldspaath. Na 2 wegingen 

 vond ik voor de gehrnikle 5.1595 gr. het constante 

 cijfer 5.1505 



gelijk 0.029 



of 0.9 pCt. 



Ook hier uit hleek dat er weinig oploshare silicaten aanwe- 

 zig waren. 



Daarhij is het halve pCt. hygroscopisch water gering voor 

 onze Indische Vulcanen „met hun rijken watertoevoer'*, (*) 

 naar het mij voorkomt. 



O Philos. d. Geol. pag. 179. 



