20 



van de rapilli gaf een gehalte van 15 pCt. Fe 2 3 . De heer 

 Rost van Tonningen vond in asch van den Mérapi 10.7 pCt. 

 Fe 2 3 C). 



Van de in behandeling genomen monsters asch uit Djocdja, 

 Madioen en Soerabaija, nam ik respectivelijk drie, twee, twee, 

 hoeveelheden en loogde die op de normale temperatuur van 

 onze omgeving (50° C) , 4 malen met een ruime hoeveelheid 

 water uit. 



Nadat ik voor de 5 de maal , telkens met tusschenruimten van 

 24 uren , gedecanteerd had, nam ik een voorproef of een kleine 

 hoeveelheid van de nieuwe, hoven de aschmonsters staande water- 

 laag door chloorharyum of door koolzure natron troebel werd, 

 of dat die tegenover lakmoes reageerde. Dit meende ik als 

 grens te moeten stellen. Ook omdat tegen het einde van deze 

 bewerking de vloeistof begon te opaliseeren, door tij n verdeelde 

 kiezelzure aluinaarde. Deze bijzonderheid zoude tevens als 

 maatstaf voor de fijnheid van de asch kunnen dienen. 



De genoemde reactien uitblijvende verdampte ik de verschil- 

 lende vochten A, a, b, c,d, e, f, ieder afzonderlijk. De verschil- 

 lende residuen zijn daarna tusschen 110° en 120° C gedroogd. 

 Dit gaf de volgende resultaten: 



constant gewicht 

 was het van of procent: 



het residu. 



0.099 gram. 0.97 



0.0285 „ 1.23 



0.014 „ 0.63 



0.0165 „ 0.78 



0.028 „ 1.1 



0.0168 „ 0.77 



0.0168 „ 0.82, 



gemiddeld 0.9 pCt. 



Uit de genomen 



hoeveelheid asch. 



A. 



10.185 gram. 



a. 



2.306 



5? 



b. 



2.2115 



?> 



c. 



2.0975 



>» 



d. 



2.5435 



5? 



e. 



2.1685 



}> 



f* 



2.0287 



>> 



(*) Nat. tijdschr. 1851 pag. 466. 



