17 



In de splinters waren ook poriën öf blaasjes waar te nemen. 

 Verder lagen er zwarèe slukjes (magneetijzer ? augft?) af- 

 zonderlijk of met een groenen of bruinen glassplinler, naar 

 het mij toescheen, aaneengesmolten, spaarzaam door het veld 

 verspreid. Bij een 200 X en Kj sterkere vergrootingen , heb 

 ik in slib van de asch niets anders kunnen waarnemen dan 

 hetgeen ik reeds in grootere afmetingen, bij hel niet uitge- 

 spoelde praeparaat gezien had. Geen Lepidopterensehuh, geen 

 pollenkorrel, plantenvezel, enz. die zoo dikwijls inzamelingen 

 als deze verontreinigen, pleitte tegen de minder zorgvuldige 

 behandeling. 



o 



De asch van Djoedja, van Madioen en van Soerabaija met 

 een magneet onderzoekend, werd deze telkens ruig door het 

 medegevoerde magneetijzer. Het scheikundig onderzoek van 

 dit magnetisch gedeelte volgt hieronder. 



B. Bij verhitting van een weinig asch in een reageerbuisje 

 boven de alcoholvlam ontweek er waterdamp en zette zich een 

 gering grijs sublimaat van zwavel af. Zie G 6. Uit asch van 

 den Vesuvius verkreeg men eens een sublimaat van salmiak f). 

 Het ontwijkende kleur- en reuklooze (de aschreuk hier ter 

 zijde latende) gas reageerde zuur, onderhield de verbranding 

 niet. Na de gloeïing was het donker grijze poeder roodachtig 

 geworden. Voor de blaasbuis op kool verhit smolt het niet en 

 bleef onveranderd. Behalve op de reeds vermelde zwavel , waren 

 hier dus aanwijzingen op water- en zwavelzuur. Want een 

 deel aan de drooge destillatie onderwerpend , waarbij ik de 

 destillatie producten in gedestilleerd water voerde, bevatlegeen 

 chloorwaterstofzuur , zooals soms in Italiaansche vulcanen voor- 

 komt (f) en ook door onzen hooggeachten scheikundige Ber- 

 nelot Moens, vrij gevonden is onder de door den krater van 

 den Tangkoehan Praoe uitgestootle dampen. (§) 



O Senft, pag. 363. 



(+) Kosmos Aant. 12 deel IV pag. 45*2. 



(§) Nat. üjdscbr. v. N. Indië. 



DEEL XXXIV. 



