tras en trachyt, oorspronkelijk geheel of gedeeltelijk uil de 

 kiezelskeletten van Diatomeën bestaan hebben. 



In de hoofdzaken zien wij de meeste aschsoorten overeen- 

 stemmen, zooals ook de meeste gesteenten tot slechts enkele 

 elementen teruggebracht kunnen worden. 



Op dezelfde wijze als hier wijken ook daar de samenstellen- 

 de deelen in bijzonderheden evenwel af. Door het een en an- 

 der zoude gegevens aan den dag kunnen komen, bij meerdere 

 analysen van eruptieproducten uit onze Indische vulcanen, voor 

 hun gemeenschappelijk verbindingskanaal. 



Laten wij onzen niet zeer rijken litterarischen oogst over 

 zien, hoezeer deze groepering dan ook nog weinig licht werpt 

 over de kwestie die in den aanvang te berde gebracht werd. 



De heer Rost van Tonningen vond in asch door den Mérapi 

 op den 6 den April 1846 uitgeworpen, magneet — noch titaan 

 ijzer, noch potasch of sporen van mangaanverbindingen. (*) 



Asch van den Goenong Goentoer, uitgeworpen den 4 den Ja- 

 nuari 1845, had, volgens een onderzoek van den heer Maier (f), 

 een soortelijk gewicht van 1.7. Bij een latere uitbarsting op 

 den 25 sten November 1844, verkreeg dezelfde scheikundige een 

 soortelijk gewicht van 2.8 voor asch van den G. Goentoer (§)! 



Het voorkomen van magneetijzer wordt ook hier niet ver- 

 meld, terwijl in het op pag. 2 aangehaald onderzoek van den 

 heer Schweizer opgegeven wordt dat in asch van den G. Goen- 

 toer (eruptie 25 November 1845) reeds met het ongewapend 

 oog zwarte korrels waargenomen zijn, die door een magneet 

 aangetrokken werden. 



Overigens is er tot op een zekere hoogte een merkwaardige 

 overeenkomst tusschen S\ analyse van 25 November 1845 en 

 Maier's onderzoek van 25 November 1844. De voor de samen- 

 stelling van asch op den 4 den Januari 1845 uitgeworpen ver- 

 kregen cijfers wijken daarentegen weder geheel af. 



O Nal. Tijdschr. v. N. Indië 1851. 



(f) Java deel II pag. 84. 



(§) Nat. Tijdschr. v. N. I. deel II pag. 466. 



