211 



gie; de kris lal vormen en hare eombinatien, hare physica en 

 Iiare chemie en de kunstmatige vervaardiging van mineralen. 

 Hij was de grootste meesier in licl kristallographisch leekenen. 

 De leer van het samenkomen van mineralen tot gesteenten, pe- 

 trographie, is door hem gegrondvest, even zoo als hij een der 

 eersten was om met behulp van een microscoop in dun ge- 

 slepen steenplaaljes mineralen op te sporen die voor het on- 

 gewapend oog onzichtbaar zijn. (*) Met bijzondere voorliefde 

 wijdde hij zich aan de studie der meteorieten, van die verwon- 

 derlijke lichamen, die uit de diepte van het wereldruim op onze 

 aarde vallen. Onder zijn scherpen blik openbaarde zich de sa- 

 menvoeging der meteoorijzer-massa's, het mengsel der mine- 

 dralen in de meteoorsteenen. Zijn geest was aanhoudend bezig 

 met de buitengewone verscheidenheid in de vorming der ge- 

 steenten in gene voorwerpen van kosmischen oorsprong, en in 

 die van den vasten aardkorst, (f) 



(*) Voorbeelden van deze wijze van onderzoek zijn te vinden in het werk 

 van onzen delftschen hoogleeraar Vogelsang: -Philosophie der Geologie und 

 Microsc. Gesteinsstudien Bonn. Cohen, 18G7. Mit 10 kupfertafeln. 



(f) De beroemde Siberische meteoriet, door den uitstekenden russischen 

 uatuuronderzoeker Pallao in 1771 gevonden, is grootendeels nickelijzer (96 pCt. 

 kosmos dl. 1 pag. 128 v. d. vertaling van Beima). Hiervan beslaat ook o. a. 

 een onderzoek van Prof. v. Baumhaner. Ik meen in de Verh. der Kon. Acad. 

 v. Wetenschappen. 



Te Juvenas , dep. Ardèche , viel een aardachtige meteoriet , volgens G. Rosé 

 uit een mengsel van olivin, angit en labrador bestaande. (Kosmos dl. 1 

 pag. 129.) 



De meteoorsteen van Utrecht leerde G. H. von Baumhauer kennen als een 

 mengsel van olivin, augit, oligoklas en 10 pCt. nickelijzer en inagneetkies. 

 (Woordenb. d. Scheik. v. v. ïricht.) 



Te 1'Aigle in Normandie viel op 26 April 1803 een ware steenregen, wel 

 2 — 3000 stuks, waarvan de grootste 17 1/2 po»d (kilogram ?j woog. (Quen- 

 stedt, Leerb. il. Mineral. Vert. v. v. Eldik Tliieme, pag. 108.) 



Men wil, op de naamsafleiding afgaande, dat het ijzer bij sommige volken 

 voor 't eerst ontleend is aan meteoormassa's. De koptische naam voor ijzer 

 is, volgens Brugsch: steen des hemels: (Ch. Petersen. Ubcr d. Verhaltn.des 

 Broncealters z. Hist. Zeit bei d. Volk. d. Altherthums.) Een Zweeschc com- 



