244 



zee was zeer onlstuimig, zoodat wij bij Poeloe Karas Bezaar 

 ankerden. Hier gingen wij aan wal, wandelende in de bran- 

 dende zon een paar palen langs een zandig, soms met doode 

 koraal en rotsen bezet strand, totdat de Rhizophoren en de 

 modderige bodem ons beletteden verder te gaan. Ik bracht 

 echter eene goede verzameling planten mede terug. Het bin- 

 nenland was droog en zelfs heuvelachtig, doch zoo dicht be- 

 groeid, met zware boomen, heesters en doornachtige struiken, 

 dat wij er niet ver in konden doordringen. 



Tegen den middag namen wij ons maal onder eenen 

 hoogen aan strand staanden Casuarinenboom en zetteden toen 

 de reis met de Moona weder voort. Wij hadden nog eenigen 

 tijd met eene onstuimige zee te kampen , doch geraakten daar- 

 op in een schijnbaar gesloten kom, van eilanden omringd. 



Deze eilanden behooren tot de Galang-groep. De zee was 

 hier geheel bedaard. Daaruit gezeild zochten wij eene veilige 

 plaats om te vernachten bij Selat Sembo. Hier bezochten wij 

 nog een paar tuinen van inlanders en chinezen, in welke, be- 

 halve jonge vruchtboomen van Nangka en Kalapa, alles door 

 elkander geplant was , zooals pisang , suikerriet, cassave, kladie, 

 obiedjawa, katjang tana, dawoen kangkong, laboe, enz. 



Hier werd ook veel „mienjak krowieng" die zeer vloeibaar 

 was, van eene Dipterocarpussoort in de bosschen gewonnen en 

 in vaten van boombast, die met deze harsachtige olie bestreken 

 en waterdigt gemaakt waren, bewaard: die vaten waren zoo 

 hard dat ze van ijzer schenen te zijn. 



De bodem was hier zeer vruchtbaar, bestaande uit humus 

 en graauwe klei. 



Aan de helling van het hooger gelegene terrein, had men 

 het bosch omgekapt en daar pisangtuinen aangelegd. Het 

 suikerriet stond meer op het lagere en vochtige gedeelte. 



De Moona lag hier in stil water, zoodat wij eenen rustigen 

 nacht doorbrachten. Hier is ook de plaats, waar de vroegere 

 vorsten op gunstig weer wachtten om naar het Lienggasche 

 over te steken. 



