252 



poera geschiedt. Voor houtaankap van de deugdzaamste soorten 

 bestaat overal ruimschoots gelegenheid en de Sulthan is zeer 

 genegen daaromtrent met soliede personen in onderhandeling 

 te treden. 



De rivier verder opvarende komt men in kampong Dai en 

 ontwaart ter weerszijden inlandsche woningen met ruime erven, 

 beplant met vruchtboomen. 



De hier wonende Maleijers generen zich met de vischvangst 

 en het bouwen van prauwen. Te midden dezer bevolking 

 houdt de Sulthan mede aan den rechteroever der rivier zijn 

 verblijf in een paar nette planken woningen , welke echter niet 

 vorstelijk mogen genoemd worden. De vorige Sulthan had 

 hooger op, een kolossaal steenen huis met bijgebouwen laten 

 zetten, dal hem f 80,000 gekost heeft, later werd dit door 

 zijn opvolger betrokken , doch spoedig om mij onbekende rede- 

 nen , weder verlaten en het staat daar, nu men er het ver- 

 voerbare uitgebroken heeft: een bouwval, waartegen de parasie- 

 ten reeds beginnen op te groeijen en dat ten leste wel zal 

 instorten. Het geheel is reeds eene wildernis geworden, door 

 niemand bewoond en slechts een modderig voetpad voert u 

 naar deze ruïne. 



Eindelijk op een paar palen afstand van het Chineesche kamp 

 of 4; een paal van des Sulthan's-woning — de rivier is niet 

 veel verder bevaarbaar — , komt men alweder aan de rechter- 

 zijde met een dwarsweg aan de woningen van den Asssistent- 

 Resident en Kontroleur welke op een open vlak terrein, met 

 kreupelhout begroeid, gelegen zijn. Daarbij behooren nog een 

 gebouw met drie kamers voor bureau en een lang gebouw tot 

 huisvesting der gewapende oppassers. Aan de linkerzijde der 

 rivier ligt de kampong Sipientjan. 



De woningen der ambtenaren zijn niet bijzonder ruim en 

 fraai, de stijlen zijn van onbekapt rondhout, de lage vloer van 

 planken, doch de wanden en zoldering van kadjangmatten. 



Hoewel hier en daar moerassig, en ofschoon de temperatuur 

 er zeer snel afwisselt — de thermometer van Fahrenheit rijst 



