257 



het, zoo mogelijk nog erger, dewijl het modderige smalle pad 

 daar aan heide zijden met hoog gras of struiken bezet was : 

 het pad leidde verder door bloekar en Resamvelden , (een Glei- 

 chenia-soort) die zoo hoog en dicht in elkaar gegroeid is, dat 

 men er onmogelijk door kan, zonder vooraf eene doorkapping 

 te maken. 



Wij moesten hierbij de Soengei Spienl jan tweemaal — zonder 

 brug --op den rug der inlanders gedragen, oversteken. 



Na en dan passeerden wij streken, nog met primitieve ve- 

 getatie bezet, doch meerendeels was het bloekar, waarvan de 

 gronden vroeger in cultuur geweest waren; wel een bewijs 

 dat hier vroeger, in Olim's tijd, toen de zeeroof het land vet- 

 mestte, meer bevolking gevestigd was. Eindelijk moesten wij 

 nog een zijtak over van den Soengei Spientjan, en moesten 

 daartoe over groote steenen , in de rivier liggende , heen sprin- 

 gen, om in een werkelijk oerwald te komen. Doch ook hier- 

 aan kwam alweder een einde en wisselde het terrein, nu steeds 

 klimmende, meermalen af met bosch en resam- of glagavelden, 

 waarmede het pad bijna was digtgegroeid , daar het zel- 

 den betreden wordt, ofschoon hier vroeger lot op het hoogste 

 punt, dat ik op ± 600 v schat, tinnen geweest zijn, blijkens 

 de nog hier en daar voorkomende manga- en vruchtboonien. 



Tegen den middag was ik boven, en het kwam mij voor dat 

 er aan de andere zijde ook een pad bestaan heeft, dat afdalende 

 misschien naar de Noordkust voerde : dit was nu echter geheel 

 digtgegroeid. Den afstand van de hoofdplaats schatte ik op 

 ± 5 palen. 



Deze vermoeijende tocht werd echter goed beloond, wijl ik 

 weder een schat van planten te huis bracht. Juist op het 

 hoogste punt dat ik beklom, en waar ik mijn middagmaal hield, 

 vond ik een nieuwe soort Cliloranthus of » kras toelang," waar- 

 van ik eene goede hoeveelheid medenam, waarmede de hoofden 

 en zelfs de Sulthan recht lekker waren en, daar zij bevonden 

 dat die soort dezelfde goede eigenschappen bezat als die welke 

 wij op Bientang gevonden hadden, waarvan onze Datoe won- 



deel xxxiv. 17 



