265 



bijna geheel vlak, doch verder ging het weder bijna onafge- 

 broken steil opwaarts. Ons pad was tot aan het oerwald even 

 modderig als op onze vroegere reis , doch verder in het gebergte 

 zeer glad en veelal met onregelmatige boomwortels bedekt . 

 Wij moesten dus zeer op onze hoede zijn om niet uit te glij- 

 den of te struikelen. Eindelijk werd het paadje zoo smal tus- 

 schen de rotsmassa's gekneld en zoo steil, dat wij elk oogen- 

 blik met onze kleêren aan de doornachtige Rotanbladeren en 

 de rechthoekige takken der kolossale Resamstruiken bleven 

 haken. Ook kwam nu de onderliggende rots meer en meer 

 aan den dag, zoodat wij soms meer klauteren dan loopen moes- 

 ten. Toch was alles nog sterk begroeid met mossen, varens 

 en struikgewas; maar het geboomte, dat lager uit kolossale 

 stammen bestond, begon hier nu langzamerhand kleiner te 

 worden. Daar wij langzaam geloopen hadden en dikwijls stil- 

 stonden om de longen en maag te restaureeren en daarbij te 

 botaniseeren , kwamen wij niet voor den middag 5 U op het 

 hoogste punt van dezen berg aan, die slechts uit eene smalle 

 kam bestaat, even als de bergrug, die ons de laatste helft onzer 

 reis opwaarts voerde. Die rug was soms geen roede breed 

 en liep dan aan weerszijden bijna loodrecht tot in den afgrond. 

 Voor dat wij den top bereikten, moesten wij eene naakte steile 

 zijde des bergs passeeren, van waar wij een prachtig gezicht 

 hadden op den loop der Soengei Tanda , die zich als eene reus- 

 achtige zilveren slang van den voet des bergs, tot bij Boekiet 

 Tangkeh — waar ze in de kampong onzichtbaar werd — dooi- 

 de vlakte heenslingerde. De zee en de eilanden aan de zuid- 

 kust: Kolombo, Batang en Anto, waren hier ook zichtbaar. 

 Op den top zagen wij oostelijk de zee met eenige eilanden 

 en hadden wij een goed uitzicht op de breede z. w. zijde van 

 den Goenoeng Sipientjan, die over zijne geheele uitgestrektheid 

 met prachtig woud bedekt was. De Goenoeng Dai stond majes- 

 tueus meer verheven in onze nabijheid , doch door duizeling 

 wekkende afgronden van ons gescheiden. Aan de noord kust 

 zagen wij eenige eilandjes, en prauwen aan de kust liggen. Van 



