de zuidzijde konden wij , wegens de bosschen, nu evenmin iets 

 te zien krijgen als van de westzijde. De top des bergs, hoe 

 smal ook , was toch met geulen en waterplassen doorsneden , 

 en de vaste onderliggende rots scheen geen water door te laten, 

 zoodat men zich moeielijk en niet droogvoets bewegen kon , 

 te meer daar de vegetatie, door de vochtige atmospheer, alles 

 overdekte, vooral met de lagere plantenvormen van mossen en 

 varens, en met hoornen in miniatuur. 



Na nog eenige planten verzameld te hebben, moesten wij 

 aan een nachtverblijf gaan denken ; daartoe zuiverden wij eene 

 kleine oppervlakte, maakten den bodem wat gelijk, kapten 

 slieten en paaltjes , waarop wij onze kadjangmatten daksgewijs 

 uitspreidden en kwamen alzoo onder dak voor dat de nacht inviel. 

 Na ons avondmaal, legden wij ons ter ruste, waartoe ik een veldbed 

 had medegenomen, dat hier bijzonder goed te pas kwam. De 

 heer Goldman had zich eene balé-balé laten bouwen , waarop 

 hij met een legmatje gerust insliep. Het weer had zich verder 

 goed gehouden , zoodat wij meenden den nacht gerust te zul- 

 len kunnen doorbrengen, doch wij hadden buiten den waard 

 gerekend, want des nachts 2 uur werd ik onaangenaam uit 

 den slaap opgewekt, door een stroom regenwater, die van 

 het slecht te samengestelde dak, met. eene goot op mij neder- 

 kwam. Ik verplaatste mijn leger nu wel een weinig, doch 

 het was reeds te laat, daar alles doornat was geworden en 

 nog natter werd door den aanhoudenden zwaren regen en den 

 wind , die van alle kanten binnen drong. Het bleek nu dat 

 wij in eene felle donderbui gezeteld waren. Het weerlicht was 

 zoo hel en flikkerend, of het in onze directe nabijheid, mei 

 zware donderslagen vergezeld , zich ontwikkelde en toch duurde 

 het vrijlang eer wij den donder hoorden rollen. Dit lieve leven 

 duurde tot zonsopgang, dien wij echter hier niet meer bijwoon- 

 den, daar wij nog steeds in de wolken verkeerden, waardooi 

 de dageraad van den 15den September zeer flaauw aanbrak. 

 Het wilde maar niet goed dag worden , daar de wolken ons 

 steeds bleven omhullen; gelukkig dat wij niets van de koude 



