279 



kende rotsen, niet mogelijk was, volgden wij binnenpaadjes, 

 die telkens weder aan de kust uitkwamen, tot dat wij langs 

 een zandig strand, aan het verblijf des Sulthans aankwamen, 

 terwijl de Moona en de sloep over zee volgden, en bijna ge- 

 lijktijdig om 10 u aankwamen. 



De Sulthan ontving ons zelf, met eenige leden zijner fami- 

 lie en geleidde ons in een , in de nabijheid zijner woning staand, 

 pas voor ons opgericht , zeer net en gemeubileerd gebouwtje 

 met houten stijlen, waarin 2 kamertjes met voor en binnen 

 kamer waren, omgeven en afgescheiden met kadjangmatten. 

 Wij waren hier recht op ons gemak, dewijl er ook voor eene 

 badkamer en andere gemakken gezorgd was. Z. H. zelf be- 

 woonde een klein doch net planken gebouw, waarin hij met 

 zijn gansche gezin verblijf hield. Des avonds 6 U ' brachten wij 

 hem eene visite. Hij ontving ons even hartelijk als te Dai. 

 Van zijne vrouwelijke omgeving kregen wij nu echter, even 

 min als vroeger, iets te zien; wel waren er vele mannelijke 

 Anak Radjah's , broeders ^en verdere aanverwanten des Sulthan's, 

 die hier in massa gevestigd zijn. Het Boegienesche element 

 is hier weinig in achting en oojt niet vertegenwoordigd. 



Het terrein , waarop wij ons bevonden , was volgens verkla- 

 ring van den Sulthan, voor 25 jaren nog open zee, maar tot 

 aan het — een paar honderd passen — verwijderde strand, met 

 reeds hooge vruchtdragende kalapa boomen bezet. Dit , en voor- 

 namelijk het achterliggende vlakke terrein is, ter hoogte van 

 ruim 10 v tot aan de daar achter liggende rivier, met zeezand 

 opgehoogd , waaronder ter diepte van nu 55 v eene zware tinerts- 

 laag, van 5 V tot 4 J /2 V dikte, zich bevindt. Deze laag strekt zich, 

 onder het etablissement door , tot in zee uit : men ziet bij laag 

 water, dan ook lieden in zee met wasschen van tinerts bezig. 



Wij bezochten ook de in de nabijheid gelegene tinmijn, welke 

 reeds eene diepte van 30 v bereikt had; door het graven eener 

 put was men tot de wetenschap gekomen dat er nog 5 v diepte 

 moest weggeruimd worden, als vorens op de tinlaag te komen. 

 Het regenwater werd met een kettingmolen (kintji) van 



