283 



18 October. Na den nacht op de harde planken, slechts 

 met een matje bedekt , te hebben doorgebracht bevonden wij , 

 bij ons ontwaken , dat de Moona nog niet was aangekomen , 

 maar dat de Siilthan de goedheid had gehad, onze bagage in 

 eene sampan-pandjang over te laden, en ons die te zenden; 

 hiermede waren wij dus weder gered. 



De Sulthan liet ons daarbij weten, dat hij zich heden bij 

 ons vervoegen zou, om gezamenlijk naar Soengei Tjoekas te 

 vertrekken. Wij waren echter al veel te lang in de vuile 

 kampong Lanjut geweest, om er nog langer te vertoeven; wij 

 zetteden daarom onze reis naar Poelaka voort, en lieten den 

 Sulthan Weten dat Z. H. ons daar heden vinden kon. 



Wij aanvaardden dus de reis en gingen hier en daar aan 

 wal. Langs het strand zagen wij vele tuinen der Maleijers , 

 waarin behalve jonge kalapaboomen ook nog Cassave, Batatas, 

 Suikerriet, Ananassen, Mais, Laboe, enz. geteeld werden op 

 een zandigen , doch met humus bedekten bodem, waarvan men 

 het bosch gekapt en verbrand had. Zoodra echter de Lalang 

 de overhand krijgt, doordien men die niet in tijds uitroeit, 

 worden die tuinen verlaten, en alleen de kalapaboomen blijven 

 over, die zich nu in ongunstigen toestand bevinden en zich 

 daardoor slechts langzaam ontwikkelen. 



Door het lange wachten onder weg, op den sampan-pandjang, 

 die ons nu vergezelde, en die op zijne beurt weder op onze 

 keuken had moeten wachten, kwamen wij eerst omstreeks 

 2 U 's namiddags in de Soengei Poelaka , en daar het juist hoog- 

 water was, konden wij de zoutwaterrivier tot aan haar einde 

 bij eene ingevallen en verlatene chinesche woning, die betere 

 dagen gekend had — de huisbaas was met den noorderzon naar 

 China vertrokken en had dit alles aan zijne schuldeischers over- 

 gelaten — opvaren en aan eene mede op invallen staande brug- 

 loods, aan land stappen. Wij waren daar nu echter ook 

 gebannen tot dat de vloed ons den volgenden morgen zou 

 veroorloovcn om weder in zee te komen. 



Daar het half ingestorte huis niet meer te bewonen was, 



