285 



Taiidjong Basieng in veiligheid onder dien wal waren , verliet 

 hij ons, om naar Siengkiep over te steken. Deze oversteek 

 kan soms gevaarlijk zijn, wanneer wind en stroom, in twee- 

 strijd, de golven tegen elkaar opjagen, zooals wij op 25 Au- 

 gustus, daar ter plaatse, ondervonden hadden. 



Het mislukken der reis naar Soengei Tjoekas, bleek nu op 

 een misverstand te berusten , daar de S uitban ons gezegd had, 

 dat wij om de zuid derwaarts moesten varen, omdat wij dan 

 wind en stroom meer in ons voordeel hadden. Door slechten 

 raad van anderen, kozen wij den kortsten weg om de noord, 

 maar konden nu ook van Penoebóh, door tegenwind en on- 

 stuimige zee, Soengei Tjoekas moeielijk bereiken. 



Van Tandjong Basieng zetteden wij onzen koers zoo dicht 

 mogelijk langs de kust voort, welke tocht door de vele in zee 

 uitstekende rotsen en de brandingen daarop, ook niet geheel 

 buiten gevaar is. 



Alles liep echter zonder ongelukken af, en kwamen wij des 

 namiddags 2 U de Soengei Dai weder binnen. 



Deze geheele reis leverde mij weinig bijzonders op, daar de 

 stranden, meestal van de natuurlijke vegetatie ontdaan, of nog 

 in cultuur, of reeds weder verlaten waren. De bodem dezer 

 aan zee gelegene vlakten 'bestond voornamelijk uit schrale zand- 

 gronden of moerassen. Het gebergte was wel nog geheel 

 met oerwald bedekt, doch het gelukte mij wegens den ver- 

 ren afstand van de kust en het gebrek aan voetpaden niet, 

 dit te naderen. De kamferboom moet op dit eiland, meer 

 nog dan op Liengga, voorkomen, hetgeen ook blijkt uit de 

 menigte planken van dien boom, die naar elders wordt uit- 

 gevoerd. 



20 October. Het schoone weder van gisteren was des nachts 

 reeds in regenbuien overgegaan, welke des morgens nog voort- 

 duurden ; den ganschen dag was alles in wolken gehuld en de 

 zon was niet zichtbaar. 



Des avonds kwam de Moona hier eerst terug. Na hare ver- 

 lossing uit de Dabo-rivier van Siengkiep, had zij ons nog te 



