567 



luinen der inlanders schenen bestaan te hebben, totdat wij den 

 voet van het gebergte langzamerhand bestegen. Tot mijne 

 groote verrassing zag ik hier de eerste kajoepoetiboomen — 

 Eucalyptüs alba — die ii u verder ook overal in kleine groepen 

 voorkwam, waaronder hoornen van wel 80 v ! hoogte doch weinig 

 dikker dan 2 V ! diameter. Zij droegen juist vruchten, die ech- 

 ter nog niet volkomen rijp waren; later in de maand Augustus 

 vond ik in de nabijheid van Koepang goede rijpe vruchten. 



Ons pad was nu ten minsten droog, steeds klimmende en 

 door valleitjes weder afdalende, om weder op nieuw te klim- 

 men, doch ook hier was men niet buiten gevaar: ofschoon hier 

 nu wel geene doornige palmen meer voorkwamen, werden die 

 echter door doornige bamboe vervangen, die wegens de smalte 

 van het pad ons ieder oogenblik dreigde vast te haken, wat 

 almede ten koste der huid of der klêeren geschiedde. 



Tegen 5 U des namiddags bereikten wij een riviertje waarin 

 nog helder water stroomde en daar wij niet zeker waren ver- 

 der op nog waler te zullen vinden, besloten wij hier ons bi- 

 vouac op te slaan, te meer hier op eene opene plek, ook een 

 weinig gras voor onze paarden voorkwam. Mijn veldbed kwam 

 mij hier goed te pas: de wind maakte het ons wel wat onaan- 

 genaam, doch na ons avondmaal op het grastapijt genuttigd te 

 hebben, volgde toch eene goede nachtrust onder den blooten 

 hemel: mijne reisgenooten legerden zich op het gras neder. 



15 Juli. Gelukkig hadden wij des nachts geen last van de 

 koude , daar de Thermr. van Fahrt. niet lager daalde dan 74°, 

 doch de aanhoudende oostenwind en het gehinnik van een 50 

 lal paarden, stoorde ons wel eens in den slaap. 



Na de verzamelde planten van den vorigen dag verzorgd te 

 hebben, vervolgden wij de reis: onze weg liep nu meestal op- 

 waarts, doch ook weder afdalende om de ravijnen te passeren, 

 behalve de onregelmatige steenklompen die op ons pad gezaaid 

 waren en waar onze paardjes met bewonderenswaardige vlug- 

 heid wisten op en af te klonteren , moesten wij steeds op onze 

 hoede zijn tegen de den weg versperrende doornige takken van 



