375 



Ten derde, hij gaat met een merriepaard aan de hand de 

 kraal binnen en alle dieren zijn mak. 



Ten vierden, hij bouwt zich en klein hutje in de kraal, gaat 

 daarin zitten, gewapend met een karbouwenhoorn waarop hij 

 begint te blazen en waarna alle karbouwen uit den omtrek 

 komen toegeloopen, soms zooveel dat ze niet allen plaats inde 

 kraal kunnen vinden, en zij zijn dan tevens getemd. 



De arme paarden zijn er slechter aan toe, zij moeten steeds 

 hun eigen voedsel zoeken, wat in den droogen tijd soms bijna 

 niet te vinden is; maar zij zijn niet kieschkeurig en nemen 

 alles voor lief wat slechts eetbaar voor hen is, plukken het 

 laatste grasspruitje uit den grond, eten droog slroo en in hoo- 

 gen nood, zelfs den bast van sommige hoornen, voornamelijk 

 van kajoeniéra — Pterocarpus. Zij moeten hun meester en 

 diens goederen dragen, waarbij zij meestal zwaar verwond ge- 

 raken, daar zadels onbekend zijn en de lieden geene broeken 

 dragen, wat ten gevolge heeft, dat niet de ruiter, maar wel 

 de rug van het paard gewond wordt. Ook met de draagpaar- 

 den is dit veelal het geval daar de draagzadels, hoe doel- 

 matig ook, meestal in slechten staat verkeeren; daarbij wordt 

 alles op die arme dieren geladen, tot zelfs de zware blokken 

 sandelhout toe, want de Timorees draagt niets dan zijn geweer 

 en reiszak en klimt dan, aldus beladen, soms nog daarbij op 

 zijn paard. Men ziet dan ook weinig paarden die niet gedrukt 

 zijn, of dit vroeger reeds geweest zijn, wat aan de onthaarde, 

 doch weder herstelde huid duidelijk is waar te nemen. 



De Timoreesche paarden zijn meestal klein, van 5'6" tot 4'; 

 van de laatsten vindt men er echter zeer weinigen, zij hebben 

 eene waarde van f 5 lot f 100 en in enkele gevallen zelfs 

 hooger; zij zijn echter sterk en onvermoeibaar en ook goede 

 telgangers. Er worden ook bastaards van Sidncy- , Ilottch-, 

 Sawoe- en Soembapaarden gefokt, doch die zijn schaars en duur. 



De meeste Timoreezen zijn voorzien van schietgevveer niet 

 vuursteenen; zij nemen die op reis altijd mede, daar zij niet 



